I
ICO VITA STRIGELII.
Cum Itaque aliquot annos in curriculo do-ctrinarum exegiflet, &plures, volente Dco,exacturus edet, autore & suasore Afelanchtho-«eWittembergx(cholas privatas instituit, inquibus magna lua cum laude & auditorumfructu ad usum transtulit ea, qua: ipse tum au-diendo prxeeptores optimos,tum scripta ipso-rum legendo ea in Academia percipiebat in-dies. Sub id tempus, antequam bello Wit-tembergensis Academia diffiparetur, privatostudio Poflillam inchoavit, live ut seipsum itaexerceret, & locorum communium instar,quae in variis Melanchthonis commentariisexstare videbat, colligeret, atque ad explican-dos textus Evangeliorum Domimcalium ac-commodaret : live ut quem curium docen-di tunc recens ingrcllus erat , cum bacetiam ratione juvarct&auditoribus suis pro-deilet.
Bello in Germania flagrante Wittember-AbitMig- gam reliquit, ac primum Magdeburgi , postdeb.&Er- Erphordta aliquantisper substitit, ubi quos inphordtam. Academia Wittemberg anli paulo ante bellumjuflii Melanchthonis docere coeperat, adjun-ctos sibi habuit.
Erphordta itidem aliquot orationes scripsitac publice dixit, qux tomo secundo oratio-num Strigelianarum continentur. Ac fuittunc Strigelius non plurcs, quam duos aut tressupra viginti annos natus.
lanitie- Bello depugnato lenam venit, anno qua-nam, dragefimo otlavo , ibique doctrinam de Deo,& aliis rebus bonis acnccellariis tradidit, ha •Vbi dtett buitque orationes aliquot, qux exstant. Se-EfuKtrem quenti undequinquagesimo morem duxit Bar-dueit. buram , sitiam viri prxstantisiimi FrancifciOrbatur JJurcardi , qua cum vix biennio exacto, pln-tenjuge. c j t ^ e Vlta ahrit, anno quinquagesimo fecundo,die decima tertia Julii. Joannes Strigelius de-functa: his elegis parentavit:
Mpitaphiit Quem Francifie pater, quam ViÜorine maritet]us. Ereptum gemitu fletü ut er que pari :
Barbara pacifico conformis reddita Chriflosicit , er e mundi venit ad aflra malis.Namque diu duri fltmulisexercita morbiSuflinuit sortis tale virago jugum.
Et mentem placidam verbo illuflrata potentiConfefla aternum efl ore fideque ‘Deum.Ergo velut dulci compofla sopore quiescit,eAternum exfpetlans non moritura decus.Cede dolor, vitam , nunquam moriturus , ha-bebit ,
In Chriflo didicit qui dominante mori.
Transit ad Alteram deinde conjugem sibi adlcivitFlandwam D- Erhardt Snepfii filiam , annonuptius. qfiifjqMagefimQ tertio, supra jesquimtllcfimism,quacum advitx usque exitum vixit.lsinacensis Secutus est anno quinquagesimo sexto con-eonvtntm ventus Ifenacenfis, soper controversia Majo-pitoStn - r | s} de neceffitatebonor um operum. In eo id' negotii ipsi datum est adsentientibus Theolo-
gis, ut dc septem propositionibus, continen-tibus summam ejus controversia?, cum Mentoamanter & placide, non exscriptis humanis,
Instituit
scisohu
privatas.
f «stillam
Msthtat.
!<*
sed ex verbo Dei conferret. Finis colloquiiistius hic fuit: ut Alemus coram Principe c>1. Fnderico Duce Saxonix, & toto conventusancte promiserit, le non disccilurum a sen-tentia illarum propositionum; quas cum ver-bo Dei convenire judicaret. Post formulamconfessionis, qux nihil aliud, quam repetitioillius fuit colloquii ■, juflii Principis conscri-psit : cui Theologi ad unum omnes lubentesiublcripscrunt.
Anno quinquagesimo septimo litem Strio e-lio movit Flactus, dc similitudine primum ifia, c ( , cqua in epistola quadam ullis erat bis pene ver-' ■ Quemadmodum medici dextro oculo ad
fi
bis
naturam, fimftro ad artem rcjpiuunt , ita nosin dijudicatione controversia de ccend non tan-tum simus aucupes verborum , /ed multo magisreferamus mentem ad totum dothina Chnflta-na fjstema, feti ad dvaXoy lav fidei. Hanc si-militudinem sic ille calumniando pervertit,utscripserit : Striqehum pracepijfe , ne dextrooculo , sedsinistro verba coena a spiciant, dex-tre a Chriflo tradita finisire accipiant. See ut a
itaque eodem anno est disputatio Finanenfisinter jplum & Flacium , m qua duo fuerunt fifiy.&O' 0 /uS‘et : Primum, utrum in regeneratione, ‘.flikseu conversione hominis ad Deum, tantum mu- ~ j/tentur qualitates sine creatione nova fubflantia: vitjr.an veracum qualitatibus creetur nova subsian- ia" 1tia ? Adhocdixit Strigelius id,quod Augusitnus* dicit: Arbitrium voluntatis tunc est ve- * p,re liberum, cum vitiis dc peccatis non fer-vit , tale datum est a Deo, quod amiflumproprio vitio, nisi a quo dari potuit, reddinon potest. Detrahitur autem mali m i onaliqua natura, quxacceficrat, vel ulla ejus ,,parte lublata; ledca, qux vitiata ac depra
" Si>f
ss jid 1
» «*
fi
mea
meos
mati
ipsa
extr
sidia
veri
vix
coni
ma
in ;
clyp
sitii
&
aut
qua
seil
feri
nta
ut .
pie
tisi
dt/j
qUi
ma
cor.
esi
im
fis
na
igi
Di
j*
vata fuerat, lanata atque correcta. ProsperJane es Tertullianus,
,»
. _ . .. & * omnes alii, fjj
non mutari lubstantiam, prius a Deo condi-
tam, sed mutari qualitates in mente, volun-
(0
tateße corde, & reliquis viribus. Adverla-rius vero contrariam adseverationem deseri-dit. Alterum xesvo/j.ivov fuit, de modo agtn- ^
ifi
df, vel, utalii loquuntur, de capacitate, vel
ut
tsX\\,dc aptitudtne. Strigelius retmuit formam „loquendi, quam a c c e p e i ■ a t a p r x c e p t o r c sA€e-lancbthone , alium ejfe agendi modum in homi-ne, alium in elementis & mixtis , qua agunt na-turaliter. Liberum tamen reliquit luum cui-vis loquendi modum ; modo id fiat , citracondemnationem alterius. Edita est illa di-Iputatio typis: led, quod Strigelius fuit * con-questus, non ea cum fide & candore, quo 0-portebat. De eadem mutilationc conque- fr'*'
ve,
uli
re
tri
fit
pt
do
Pi
Tt
q*tl
dtai
mm
S- uII:caci
'itu
ritur in epistola quadam ad Woifgangum a if'K ^
Kotteritm. , Principis Palatini loniiliaiium ,
quam adjicere hic emblematis loco pia-
cet. *
*De meis rebus quid multa attinet scribe-re, cum non solum in veteri Imo adhuc h<t-ream , sed etiam ad reliquas mulesti.ts ac-cedat truncata & mutilata editio dijpututto-nis inter me hominem barbarum agita-ta , es aliorum scriptorum : quibus fama
mea
i,
d,
n
9
t<
r;
ci
g
a
il
sl
\
k
k