8 V I

dignum morte ejse dicebat. Ceterum , nenihil jecum auferret solatii,abturum se qui-dem Jedulo , a de os polliceri sacerdotum om-nium , quotquot adessent, nomine , exequiis ,missis , ac infertis fer omnes Oxonia Ecc/e-fias , d busto in anima ejmsubsidium paren-tatum iri.

Cnminuri Interea Crammerus quanto mxrore per-

‘“ntb 1 ' Cll ^ us P er lotam sederit concionem , quan-*feitus a ^~ Ia 4 ue affectus animi eilet perturbatione: ipieiolus longe rectius, quam cujusquam narra-tio indicaverit. Oculi certe & manus nuncin cadum porrecta:, nunc in terram deprcllx,luctus ac moesticix imaginem flebilem prx-buerunt. Pluries quam vicies per intervallalacrymis ubertim profusis os fenile miran-dum in modum distillabat, maxime autemtum, cum precationem populo recitaret.Incredibile dictu quanta commiseratio om-nium occuparit animos, vultum tam lugu-brem , tanrasque lachrymas in veneranda:dignitatis sene intuentium. Finita tandemconcione Colus multitudinem qua: jam dil-ceilum parabat, ad preces revocat, quibusperactis , fratres (inquit) ne quie vestrumde fena viri hujus converstone poenitentiaambigat , ipsum modo coram hic loquentemaudietis. Itas precor D. Crammert , ut,quod fatturunt te jam dudum pollicitus es ,jam re prastes , veramq f fidei tua , ac indu-bitatam rationem publice explices , quo om-nem de te fußte tonem eximas mortalibus ,teque vere Catholicum cunüi esse intelligant.Cmmmri Faciam , inquit Archiepiscopus, & libenter,ad populi cumque ditto adplebem hxc prxfatur: Rogoeratio. V0S > cljarifßmi m Domino commilitones &fratres: ut Deum pro me dcprecemini , utmihi peccata condonet : qua supra huma-num modum immensa multaque existunt:fid inter omnia unum me potissimum hoctempore anxium habet & sollicitum de quoprocedente oratione fustus audietis. Mox-que e sinu precationem depromit; quamcoram populo hanc fere in sententiam re-citat.

Precatio ,, O summe & immense caeli Pater, oejusdem „ Fili Patris, redemptor orbis, b Sancte Spi-ad Deum. „ ritus, personae tres, unus Deus, miiereat„ te, precor, mei perditi ac nefarii peccato-„ ris. In caelum terramque plus quam fando„exprimi poffit, offendi. Quo me vertam„ igitur ? unde prxsidium petam ? In caelum„ oculos attollere pudet: in terra nusquam„ suppetit auxilii copia. Desperabo igitur ?„ Abiit. Tu clemens natura Deus cujus ne-„ minem aversatur misericordia, qui abs te„ peccati remedium, ik solarium miseria: ao„ xrumnanum petit. Ad te proinde me totum„ consero: Tibi me dedo, cui scelerum mco-„ rum ik peccatorum magnitudinem iup-„ plex consiteor. Tu pro inexhausta ik inet-»labili bonitate tua miiereremei. Magnum„hoc mysterium verbum carnem factum,„ pro paucis, aut levibus noxis editum orbi„ non fuit. Tu coslcstispater, filium tuum

T A

„Dominum Jesum Christum morte objC"„cefrtshaud pro exiguis, iedpro omnibus,

„ adeoque maximis totius orbis flagitus»„quandocunquc ad te peccatores toto con-„vertunturanimo ,sicut ego nunc Domine„ Deus, omni voluntate me tibi trado. Ita-que tu Domine, pro immensitate tux erga„ miierospietatis, miserer« mei. Nihil nico-„ rum respectu meritorum abs te flagito, (ed,, propter nominis tui gloriam, ut illustretur,

„& propter filium tuum Jesum Christum„ unice tibi dilectum, ut illi adseribatur non„ nobis, quicquid abs te proficiscitur. Nunc„itaque, sicut ab eo edocti iumus, verbis fih*

„ tni te compellamus: Pater noster, qui es i»caelis, ikc. Qua demum absoluta oratione»quam non line multis lacbrymis, una cumpopulo cum eo comprecante effuderat, ere-ctus iterum in pedes, hac usus est parxneli-,, Sic comparatum est cunctis feremor- ^,, talibus, ut morituri iub ultimum vitx exi -f /■,, tum, hortationem apud iiios aliquam relin-^/#,, quere aveant,qux tum memoriam fui apuu,, auditores diuturniorem , tum ipsis etiam„ insigniorem aliquem fructum pariat. De-„ ri enim lolet, ut plus fere momenti paucula„in supremo diicellii verba,in animis amico-„ rum habeant, quam in reliqua vita quam-ii libet multa* conciones. Itaq; obnixe Deum, - precor Optimum Maximum eam mihi ho c„ tempore gratiam largiatur, utquxdilcellU'

„ rus nunc apud vos dicturus ium, tum divi'

,, nx gloria 1 majestatem, tum vestram inisi° ^ < f .,, salutem provehant atq; amplisicent. 1'riU'

,, ci pio do lendum illud ac deplorandum ‘prstl 1,i ulque adeo plerosque hodie mortales ca’C° r*hujus mundi studio abripi: ut divini anaO'

»i ris, regnique caelestis, nulla interim, aut,, perexigua habeatur ratio. Primum igitut--atque ante omnia vos hortor obtestorque», fratres, nc patiamini vobis a blandis mundi„lnijus veneficiis imponi ; aut cura rerum,»sordidarum, ab bis, qux divina, quarq l,c„ futura sunt, investigandis abduci: verum„ adDeum futuram que vitam omnem anim*

„ contentionem, actionesque vitx referatis*

„nec unquam menti vettrx excidat: q 11„ est apud Joannem : Dilectionem huj uS ^mundi cum Deo pugnate , m agnasqueerccre cum eo inimicitias. Hxc prima aptru 0„voslitprxceptio. Altera est, ut lccundum/w^„Deum regi atque reginx vos morigei '° s ^ ^,»prxbeatis, idque lubenrer atque ex animo„omni exclusa obmurmuratione. Neque„adeo metu ipsorum aliquo ; sed DEI p°'

„ tius : cujus illi autoritatem reprxseo tallt„in terris. Ipsis qui resistit, Deo repugnat :

„ a quo omnis proficiscitur potestas. Terti»

„ haec erit, ut vos fraterna mutuaque chari-„tate, sicut par est, complectamini. Turpe„ enim dictu; quibus odiis, quantaque ani'„morum acerbitate Christiani hodie a Chi' 1 '

„ stianis dissideant, ac mutuo le vexent:p eL ’'

„inde ac ii fratres inter se non dient: Icdc»'

„ pitales hoftts jn mutuam intenti perniciem*

DemH s