fis
'V
ft
is
d
7
$!
■ut
/
M
7
ff
L Ä
nxis: ^ n uo Chrisimillesimo , quingentesimo,>icm u y aß dr*tgesmo , so annes a Lajco, Pr&postus’l'““* la. (‘nefnenss & Lene Z.ic ienss, nominatus jamt 'a'VngariaEpiJcoptuj’eßirimenss,inBelgiü,sndecgw Antliam profethts uxorem duxit.
In Frisiam igitur protectus, sub finem anniZtnhj m dlesmi , qutngentesmt , quadragesimi se-batur CHr ‘di - Embd-im est vocatus : ut Ecclelixfilius loci curam ageret, qua verbi divini pa-l'-f/i; ^ulo pascendo , qua pedo dilcipltnx iaerx
yin
%
%
regendo. Sequenti anno ab Anna Oldendua Comitis orientalisFrilix, alfibitus ad Ecclesiarum ref ormationem,etia
‘*mi > vidua Comitis orientalis Frifiat, ad-
un
eo in loco cura & opera lua profuit. Anno
, r . 1 .,7 rr i
ile
quadragesimo quarto ab Alberto Prulsiz du-1 >k, ßit. ce ut Prulliam invitatus est:: sed cum Principiconsessionem de Corna Domini lniiiiiec: resnon succeilit.
Itaque cum in Frisia totum fere decen-nium exegiilet : anno millesmo quingente-fim, undeqmnquagefimo propter Caroli V.nfinas & Interimisticam tempestatem dimil-^ n 4n p,l Us > hortatu Tliomx Crainmeri Archiepi-leopi Cantuarienlis a rege Eduarde in An-S' la ‘n fuit vocatus: ubi Eccleliam peregri-
’Ih, ' »orum, regis beneficio Londmi collectam &nistitutam, rexit, ac legibus pulcherrimis in-duxit: quibus etiamnum gaudet.
Paulo vero post anno millesimo quingente-smo, quinquagesmo tertio Eduardo VI, sum-,r >at spei principe qui omnibus piis & doctis,dolonis , Germanis, Gallis , Scotis , Italis,^fanis, hospitium dederat & patrocinium,j " l ’ e hus humanis * exemto; mutata sub Maris%. • regina imperio religione, Lalcus, impetrata
h g a tegina venia , cum duabus regiis navibus,
‘‘he]*'* & hons sus Ecclesiae parte in Damam, regishumanitate fretus, contendit: ut in asperri-mis hyemis frigorihus isthic relpiraret. Sedfisi parum amice, ob diversam de Cama Do-nfini sententiam, est exceptus, ne hybernan-V n fii quidem concella mora. Maritims quoqueAxonis urbes peregrinam Eccleliam indignerepulerunt. Nam tametsi sus doctrinx ratio-nem publice & privatim reddere parati esih'nt : tamen pailim rejecti iunt. Id veronon tam culpa magistratus: quam condo-natorum instinctu lactum vulgo creditum est.
In
Tandem post longos errores & varia persi'sk CU ^ a » a pnd illustrem principem & heroinam-Gnnam Oldenburguam , Frilix Orientalisc °uiitem, dissipata- ilis Ecclesia: sedes inve-nerunt : & ab Embdanis omnibus humani«tatas officiis excepti fuerunt. Lalcus deinderc hcta Frisia anno quinquagesimo quinto lub^Ttum Aprilis Erancofurtum ad Moenum,■^tr. 1 hnperii urbem concellit» ibique Ecclesisperegrinorum, maxime Belgarum, erigendxs,l„ t h ote statein a Senatu impetravit: cui Petrus,*'* ^fhentu prst uit. Francohuto deinde annoQuinquagesimo lexto epistolam lcriplit ad„sft r^&sinundum Polonix regem, ejus senatum4 ae fe>i. ° n niesque regni ordines , in qua doctrinz'O*'« ^niistcniqnc fidem ac nominis fui existima-V tiouem contra Wesphali, Timanni & Pome-><ipI > qui eum erronem noirmurat, calum*
SCI. II
nias vindicat. Ostendit item doctrinam ad-versariorum cum mente totius scnpturx,cum analogia fidei & catholicx Ecclelix con-sensu pugnare: neque citra Domini contu-meliam retineri polle. Queritur prajudicio Querelasolum damnari dotlnnam veram de Eucha- Disci,rifiia, nudam causa legitimam cognitionemseri : sed more Papisarum agi qui & ipsnon scripturis at cg rationibus :Jed vi tantum& imperio rem gerant. Herettcos accusent,qui non omnia ab ipssprofeEla ambabus ul-nis amplexantur.
Eodem anno quinquagesimo sexto \*7ir-tenbcrgicus Princeps permisit: ut Lalcuscum Brentio de Cana Domini sermonem Coücqm - 'conterret. Eo de colloquio postea scriptum ,ur cur) iluit sparsum : sed in quo Lalcus affirmavitmulta haberi; qux neque ipie dixerit, nequeaudiverit unquam: & multa non haberi, quxse & dixille & audivillc certo sciret. Cxte-rum cum Eccleliam illam peregrinorum, HFrancosurti coactam, multi & in templis, Scin scriptis, & in conviviis ac circulis traduce-rent : quali in doctrina de prxlcntia Christiin Cana ab Augustana conseisione dillenti-ret: & tamen luco quodam suam cum illaconsensionem obtenderet: Lascus initio annintillesmi , quingentesimi > quinquagesmi jep-timi , edidit Apologiam in Ecclesiis peregri- ElitApo.nis Francosurti : qua testatum fecit: dotlri ■ logum Ec.nam eorum de Christi Domini in Ccenasua c s'1- t Lre -prafentia non pugnare cum Augusana con-^ nnarum 'sessione: ut adversarii eos acculabant. Dein-de quamvis id faceret: non ideo tamen dam-nandos : s possnt suam ab illa conscssanedisensonem verbo DEI approbare. Uiusautem est eo in lcripto hoc ordine. Primumexponit, quo nomine potissimum ab Augu-stana conseisione, de Christi in Cana sacraprxlentiadistentire dicantur. Deinde recitatillius Conscllionis verba in eo ipso argumen-to. Postea ipsorum confessionem ea de resubjungit : ut ita appareat : utrum Augu-stana: confcllioni ea m parte adsentiantur, anvero repugnent. Postremo profert, qux ad-versus hanc iplorum , quam profiterenturcum Augustana confessione consensionem»adducebantur; cum brevi objectionum il-larum refutatione. Qui verö ita in Ecclesiasillas debacchati lunt, inter quos non ultimusfuit foachimus H 'eflphalus ; non tam pe re- WeßphaHgrinis illis profugis, quam ipli senatui urbi sfiriptumFrancofurtanx, invidiam apud Imperii ordi- ^ nucta*nes constare vili sunt: quali violato Imperii^'"--,,sedere, hostes illius in linum suum recepistet.
\X- eftphaluslane co intemperantia' progres-sus est, ut in libro, contraLafcum,Reipub.Francofiutenlis lenatui dedicato, quo horta-tur eum vehementer ; ne Zvcinglianos fo-veat; scribere non dubitant: eos , qmpro ad-serenda veritate S3 gloftu DEI suum sdn*guinem effuderunt , in Anglia , Belgio,
Gallia & alibi . esse Martyres Diaboli : acChristi carnem & sanguinem contumelia af-fccille. Sed nos ad Lafcum redeamus.
b i Hic