Buch 
Petri van Musschenbroek ... physicae experimentales, et geometricae de magnete, tuborum capillarium vitreorumque speculorum attractione, magnitudine terrae, cohaerentia corporum firmorum dissertationes: ut et ephemerides meteorologicae ultraiectinae
Seite
120
JPEG-Download
 

irs

DISSERTATIO

particulae superior erit polus cognominis poli Magnetici, & quiapoli cognomines Magnetum lernet fugant, hic quoque a polo Ma-gnetis fugari concipiendus est : promoveatur nunc Magnes infraparticulam sinistrorsum , adeoque fecum trahere nitetur eam parti-culae extremitatem, quae plano est contigua, sed haec ab asperitateplani impeditur sequi, manetque in priori loco , polus vero Ma-gnetis fugans superiorem particulae extremitatem, oblique in eamagit, quidem dextrorsum, quare pelletur dextrorsum,obliquumaccipiendo situm; promoto tandem ulterius Magnete, ut in eam par-ticulam non amplius agat, haec cadet sua gravitate dextrorsum: quodin una conceptum fuit particula, obtinet in omnibus, idcirco motoMagnete sinistrorsum infra planum, erigetur prius perpendiculariteripsi imposita Scobs, delapsura dextrorsum postea.

Cum vero Magnes supra Scobem & planum positus promovetur,erigitur quoque quaelibet particula perpendiculariter, cujus superiorextremitas fit polus alterius nominis ac polus Magnetis, quem spe-ctat , a quo proinde attrahitur, cujus motum sequitur, & ideo motoMagnete supra Scobem sinistrorsum, cadet Scobs sinistrorsum ,eventu plane contrario, quam cum Magnes infra Scobem promo-vebatur.

EXPERIMENTUM LXVI.

Tab. 6. fig. 3. Si circa Magnetem A B , impositum plano , spar-gatur Limatura Ferri, aut potius pulvis Indicus, ad aliquam usquelatitudinem, leviterque planum concutiatur , disponitur pulvis inseries ordinatas oblongas , intercapedinem relinquentes , qualesfigura exhibet; in quibus duas sunt plagas A A, B B , plerumquerectilineas series formantes, sed alias circa utrumque Magnetis latus,incurvantur. uti D D, C C. qua: curvarum perpetuo ampliatarum,prout plus ä Magnete distant, sunt portiones : omnes series nonaequale intervallum inter se relinquunt, sed prope Magnetem pau-lum arctius;quod circiter adasquat ~ lineas: poli. Rhen intervalla nonpenitus sunt fine pulvere intersperso, adhaerente seriei alicui,& excur-rente irregulariter usque ad seriem vicinam, id tamen plus obtinet inmajori a Magnete distantia, quam prope ipsum: Optime hasc omnia

con-