1 66

DISSERTATIO

Ferri attrahet, haud aliter ac si lamella vi debilis Magnetis imprae-gnata fuiflet.

Cl Reaumurius hoc Experimentum instituit cum ferramentisgran-dibus, tum cum filis optimi ut & mollis fragilisque Ferri; cumChalybe temperato & non temperato : positis caeteris aequalibus ,quo Ferrum distractum est mollius, eo est magis fibrosum, & nonnisi pluribus flexionibus frangitur, sed eo majorem vim attractri-cem acquirit. Ferrum fragile, citius ruptum, minori vi imprsegna-rur, minori adhucdum Chalybs temperatus; qui prout mollior ri-gidiorve fuerit, ita fortius vel imbecillius attrahit. In genere, omneFerrum flexione fractum vim Magneticam habet, sed interdummodo diei spatio perdurantem: Memorat insuper Autor , non estesensibilem vim attractricem, si Ferrum tantummodo crasiitiem A-cus habuerit; neque eam augeri in ratione craflitiei laminarum ,sed este maximam in Ferro craflltie digitum minimum aequante: Inhisce Experimentis iterum determinata longitudo Ferri requiritur;flecte enim & rumpe in medio Ferrum, cujus longitudo unius pedis,ambo fragmenta vim manifestam ostendent :ast ita crebro inflexum dif-fringe , ut alterutrum fragmentum non superet lua longitudine di-gitum , hoc limaturam, utcunque subtilem, attrahet nequaquam,altero interim longifljmo fragmento vi validi eam alliciente.

In hisce Experimentis fractura duntaxat vim Magneticam acqui-rit , alia extrema permanent comparata eodem modo ac ante in-stitutum Experimentum.

EXPERIMENTUM CXL

Sed plura elegantia tentamina cum Ferro debentur subtili Reau-murio, inter quae hoc etiam: Filum ferreum craflitiei circiter digitiminimi, longitudinis pedum in forcipe tenuit, atque 5 digitis abextremo crebris flexionibus diffregit, utraque superficies fracturaetantum virtutis Magneticx habuit , qua clavum elevaret exi-guum.

Deinde longiflimum fragmentum, eidem forcipi insertum, ad di-stantiam 17 pollicis a fractura aliquoties inflexit, id tamen non fran-gens ; hinc prioris fracturae superficies majorem vim attrahendi ac-

quisivit;