288

CO ι ENT IN JI. CAP. SPH AR RAECOMMENT AARAIVS.

Circuli po ENA

lates qui

7Plates eit- Inde

call qban- Soſis declinationi, vt paulo ſuperius demonſtrauimus, efficitur, vt vterque citꝰ

3 1 5 1 5 1 7 Ntum à polis culus polaris tantum abſit a polis mundi,(Arcticus quidem à polo Arctico, An-

mundi ab: tarcticus vero ab Antarctico)

1 0 ic!315 quantum ab Acquatore recedunt duo Tropici?

nimirum grad. 2 3. Min. zo.GKRAE CI, vt videre licet apud Proclum,& Cleomedem, multo aliterpolates eit inte lligunt duos circulos polares. Non en im eum Latinis circulos polares abcull quo pellãt eos, qui à Zodiaci polis deſeribuntur, ſed apud ipſos duo circuli dicunte?5 0 6 Polarespquolum alter est maximus Parallelorum ſemper apparentium, alter 3ma ntur. lo maximus ſemper deliteſcentium, de quibus in officio y. Horizontis egimus?* aluerunt autem Græci potius hoc modo definire circulos polares, vt per. Kſos cognoſcantur omnes ſtellæ quæ nunquam oriuntur,& occidunt; led vePethetuo apparent, vt ſunt illæ, quas Arcticus includit vel perpetuo latent?quales ſunt c, quas comprehendit Antarcticus. Ex quibus perſpicuum q.apud Græcos duos circulos polares non eſſe eiuſdem quantitatis in omnibitzregionibus, quemadmodum apud Latinos, ſed quò obliquior ſphæra tuerit 5 5etiam maiores eos efſici, vt ſupra de maximo parallelorum ſemper apparetium 0& maxim ſemper occultorum dictum eſt. eCAE TE RVM quatuor prędicti circuli minores, tropici videlicet, atqupolares, æquidiſtant Acquatori, vt conſtat ox propoſ. 2. lib. 2. Theod. propto-rea quo d eoſdem polos poſsident, quos Ae quator, nempe polos mundi, ex quibus deſeribuntur: Et quamuĩs quiuis circulus in ſphæra maximus ſuos haber,parallelos, vt initio huius cap. diximus, præcipua tamen apud A ſtronomos 1habetur parallelorum Aequatoris„& Zodiaci. Nam ſingule ſtelle, Dunclaucœli Acquatori ſingulos cireulos æquidiſtantes deſeribunt ad motum diurnun.primi mobilis; Ad motum vero none ſphæræ ab occaſu in ſortum delinencirculos æquidiſtantes Zodiaco. Inter omnes autem circulos parallelos Ae—toris inſigniti ſunt peculiaribus nominibus quatuor hi minores, quos auctor gſter explicauit. xiDV Eu APMO DV N autem Acquator; feu circulus qulibet mamus in ſphæra qiſtribuitur in 30. grad. ita etiam, vt ſupra monuimus, eachbusquicunque minor in totidem gradus ſecatur, qui omnino ſimiles ſunt g.—maximi circuli, vt ex propoſ. Io. lib. 2. Theod. colligitur, ita vt quam i betionem habet circulus maximus ad cireulum non maximum, eandem 5N ſinguli gradus maximi circuli ad ſingulos gradus circuli non maximi. imi adTeoportio HAB EBIT VR autem ex doctrina ſinuum proportio circuli nuleplice-e eir culum non maximum, cuius declinatio nota fuerit, hac ratione. Mu. 5 5Winden ur aus complementi deelinationis circuli nõ maximi per eirculum infgabebl-qua rauio- hoc eſt, per grad. 360.& numerus productus diuidatur in ſinum totum: ariwusbe rage turque numerus graduum circuli non maximi, qualium 360. continet habet 528 circulus. Vt enim in Coſmographia oſtendimus, quemadmodum ſe ies habet1 nus totus ad ſinum complementi declinationis cuiuſuis paralleli; ita e gcirculus maximus ad propoſitum circulum non maximum. EX EMP llelũ,

7* jirer 0 2Propoſitum ſit perquixere, quam proportionem habeat Acquator ad par qui

15. Jin

0 hic duos cireulos polares; Arcticum ſeilicet,& Antarcli-180 cum, qui deſcribuntur motu primi mobilis a polis Zodiaci circa polos mun 15quoniam diſtantia polorum Zodiaci a polis mundi æqualis eſt maxiſte