448 PHARMACOLOGIA.
procera, ut superius diximus; Aloe autem succusest plante ejusdem nominis, ut in capite suo osten-dimus. Qui plura de Ligno Aloes velit, consulatHistoriam Piantarum excellentissimi illius viri D.
'Joannis Raii , vicini & amici nostri.
Reverendus Pater Camelli in Syllabo suo variahujus ligni genera adnotavit, quae ex Appendiceeruditissimi viri D. Joannis Raii Dendrologiae Syl-lab. 87. huc transcribam :
Lignum Aloes Manliam Sinae de Chauchin-chinadefertur triplex.
. 1. Sokhio, quod caudicis pars extima cjfe videtur,tw, coloris cinerei, ex nigro virgatum amarum tan-tillum, odoratum modice, non gummosum. 2. Thim-hio, eß Officinarum, subnigrum, solidum, y ponde-rosum, striis & venis interjectum, gmmnojum, ama-rum, valde odoriferum, aquis innatans. Hisp. Ca-lamba. 3. Gilam-hio, ex cinereo eß pallescens,molle, sed odor at wn valide.
Aliud Kalapa dilatum adservo, Thim-hio magisfuscum, y magis ponderosum, & aqua fundum pe-tens. Aliud prater ea lignum Sina afferunt niger-rimum, odoris modici, quod Yssii-hio vocant. Aliudvera rufejcens, odoris prastantijsimi, Chi-tua vo-cant.
His addi potest quod nuper ä doctiffimo viro D.Jacobo Cunningbatn ad ingenioltffimum D. JacobumTetiver transmissum, & ab illo mihi communica-itum est in his verbis:
De Ligno Calambac V Aloes..
^"''Alambac verum cognoscitur ex ejus odore suavi,gustu amaricante y aromatico, y ex ejus frwllitieinstar Cera vel Mastiches, cum dentibus masticatur, &digitorum unguibus cedit. Bonitatis varii sunt gra-dus, unde ejus valor (in Regno Cochin-Chinensi fveAnnam ico, ubi pracipue, fi non solummodo, provenit)d 10 ad 50 Tael y amplius ascendit pro una libraAnglica. Respectu coloris tria sunt genera, scii. Co-loris varii Jcu nigro-purpurei inster capitis Anatis,ßcut comparationem inflituunt Annamici, 1? Ca-loris maculati instar Tigris. 3 0 Coloris stavi, vclutluteum ovi. Sjuod sua sponte in terram decidit, idplerumque coloris est varii, id melioris notes. Calam-bac lingua Annamica vocatur Kenam, MercatoresSina; Tokienses Kelam prommeiant, vocabulum vero.iTion vel moe significat Lignum, unde forte derivaturvox Calambac. Lignum Aloes in ejus decocto velsucco coctum pro Calambac vero ii quibujdam vendi-tur, sed diutius ficcatum fragrantiam, mollitum, y c.amittit.
Lignum Aloes seu Agallochum, quo propius adCalambac accedit, eo melius, plerumque vero duriusest, y cum masticatur, quasi pulvis in ore magissiccum est, nec adeo pingue, id omnibus aliis qualita-tibus debilioribus dignoscitur. Ejus Ubrauna valetad 5 mas a* 6 Tael. Lignum Aloes LusitanicePao Agula ; Annamici Keang, i. e. odorum nomi-nant. ' Sines lingua Mandarinica hoc Tehin-hiang,i. e. odorum pavidum seu fundum petens, alterum:Sukhiang, i. e. odorum pingue vocant: Alii dicuntex variis Arboribus fieri Lignum Aloes; Ab omni-bus autem conceditur Calambac fieri ex arbore cujusfructus (quem nunc mitto) fere pyris.ormis, lanugi-nosus, magnitudine Myrobalani citrina , cortice crastit,y lignoso vel fungoso, bifariam dehiscens, totidemfemina (septo medio intercepta) turbinata cum appen-dicibus membranaceis continet calyci insidens quinqui-fido. Fructus pulverisatus ad ventris tormina insigneremedium.
II. De Ligno Car ab accio.
A.T Ignum Carabaccium, Bagliv. de Fibra Mo-* tric. Ed. Lond. p. 202. Caryopbyllis si-milem saporem habet, sed valde temperatum, acplane gratissimum; colorem vero illi Caphe velCinnamomi valde affinem. Ex India delatum est,sed in Officinis nostris adhuc ignotum remansit.Vires. Ad corrigendam Lymphas acrimoniam, e-jusdemque Scorbuticam dissolutionem, magno utorcum profectu potione calida ex decoctione hujusligni, Bagliv.
IV. De Plantarum quarundam succis inMedicina usitatis minus cognitis.
I. De Olibano seu Thure masculo.
A /'VLibanum & Thus maris, Offic. Olibanum.
^ sive Thus, Park. Theat. 1602. Raii Hist.ii. 1840. Olibanum Officinarum, Geoff. Tract,362. Olibanum sive Thus masculum, Ind. Med.Ixxv. Thus, J. B. i. 302. Schrod. iv. 223,Thus, Olibanum, Cbab. 73. Thus, Thus mas-culinum Olibanum, Mont. Exot. ii. Arbor thu-rifera, Ger. 1247. Emac. 1435. C. B. Pin.399. Thus sive Olibanum Officinarum, Ejusd.
501.