71

72

De nominibus Animalium ab Adamo imstoßtü.

Lib. I

1-^aJ X-vl — to f Jl l<!<-^ _j-5

^ fcf 1 * 1 ' /<r/r<rr retrorsum

.1

Benigne illi indulfit Dem , «rut venato-

rem suum videat. Quia, fi saliret antrorsum , pro/v-y<jrr/ ad mortem suam. Ubi nota elegantem Parono-masiam inter <S—cC^ imamahi,& hima-

mahi. Fallor, an llliyiL paros contractum ex verbisICflJfrylS para-raos: quorum illud retrorsum, hoc mo-tum sonatjquia saliens retrorsum movetur?Notandumest Hebraum 10JH non solum ad motum in genere, sed& ad laltum pertinere, plane ut Cracum cnAgetv. Siccum de equo dicitur, Job. 39. vers. ro. UtÜ’JHnnmiftD An fecisti, ut movereturficutlocusta ? Utmoveretur, id est, ut saltaret, ut exiliret. Qiia no-

tione (i sumas , pulex recte omnino \DW)h paros dictusfuerit ex JHS, & OJft, quia retrorsum salit.

Pleraque hxc in sequentibus multo accuratius expli-cantur. Sed illa visum est hic congerere, ut videanturuno intuitu, & sic lectorem magis feriant. Atque hincdiscamus quam exacta fuerit animalium notitia inprimo illo humani generis conditore, quem haec illisnomina imposuisse refert Moses, Nempe in ejus ani-mum Deus multa infuderat, quae nonnisi gravi labore,1 o & longa experientia nos addiscimus. Ita ut non solamsuperficiem, ut nos hodie, sed & ipsam rerum natu-ram introspiceret. Si quis miretur etymorum, quLadduximus, pleraque hactenus ignorata fuisse a virisHebraifmi longe peritissimis, sciat illos magno erroreomnium vocum origines ex sola Scriptura eruere; cumHebraica lingua: veteris pars non coiftemnenda lateattam in aliis Hebraorum libris, quam in Chaldaica ,Syriaca, & eAEthiopica lingua, qua :Hebraica dialectisunt. Illas proinde consulere non sum dedigna«

20 tus, ne quicquam negligerem, quod es-

set in rem nostram.