69 z Cap. LVL

Canum "vitia, k/ virtutes.

694-

qui supra te ft um est , hyMd ad Lunam calcat. Canisad eam decidens devoratur. Hxc illi. At ex aliorumsententia hyama non calcat umbram canis,sed pro-pria: umbra: contactu vocem, aut vires iis adimit. ItaPlinius umbra ejm contaBu canes obmutescere tradit.Et lAUianus lib.^.cap.y. Kvvct$ <Fdcpdns; dnopalveiv-rdsvdifae, o&v dv^ie 'dw cxidv ’dfoßaM' Hyanas ca-nes mutos reddere , umbra suam illos injefla, Et Soli-tius, Si venantes ( canes ) umbram ejus dum sequunturcontigerint, latrare nequeunt voce perdita, Et Philecapite 43.

o’W»c yS ttvyri esafiiXne cv lazrigd,

Tlagiiztv aulcus r dju) trxidv rTo nuToruv xqu^-aQf J'fiuv ci\a$.

K aj xa^mydG-G.'rfi'TfKSaGxi^);,

Ootpce^fscuci; t^htac/adrav ,

RveiXt trinam tßfi dyvoifS-i r ePoXov.

Cum enim vejpere lucis abunde esi, immittit in canesumbram corporis, cursus fui fulgorem retro occultans:

ter miseros obmutescere faciens, tpf perita veneficafer incantationes, ignaras doli amara morte tollit. Ma-gorum vanitatem sapit quod habetur apud Pliniumlib. 28.cap.8- Eos, qui hyana linguam in calceamentosub pede habeant,nonlatraridcanibus.ldcmtamen est

in Damire , ^-»-o ^ J.+C* tal

&*Xc Si quis linguam ejus ferat, eum

20

canes non allatrabunt.f Ldl &S- 2 .1

Quod idem prsestat, sicredi-

tat £_*AaM <_X_Aö-

töt

inescari, & irretiri se sinit, ciamq j ß B y&i cQaybJdytraj, ^ rnaatq xvuv »A» e/W/a«V ZJt bos ducitur adlanienam, & ut canisadvincula. Sed & in Chaldaalegas , NiniD.vS Et in Syra

tatiOfißll Et ut canis ad vinculum, vel ad

vincula. In Arabica itidem t._*«\si==Jt

tat ö'ta.-? canis, qui ducitur ad

sagiur. Arabes ita vocant Ol_ \xS XsXi*.

twta^=Jt üiÄß lignum, quod e collo canis appen-ditur. Sic definit Alcamus: ut sit idem, quod Gra-ce jtAo/o?. Sed in ea versione mirum est concurrere tofeInterpretes, cum Hebraa de cane ne quidem ha-beant. Neque enim Doy est canis, quod illi volunt,sed cippi, mtcompediszynas. Ita ex Hebrais expli-cant Ab en Ezjra, R. Levi , Kimchius, Pomarius , A-quinas. Et Plurale D’DSJI Es. 3,18. muliebres peri-scelides sonat,ut ex Talmude abundeprobat Buxtorfiusin Hebraico Lexico. Quin ipse Propheta docet D’D 3 J)

mus qj

hyanapellis, quam quis tenet, (wta.s==> o>Lo

jtaiCäwt^ (yJ^T Et, fi e jus adipe unga

tur canis, furit, srperturbatur. Multas hujusmodi nu-gas legere est apud Arabes, quibus nescio an veriorasint haec Plinii ubi supra, carnes hyaenae, si edantur,contra canis rabidi morsus efficaces esse, adipem quo- 40,que illitum, & corium substratum.

Mira metamorphosi Arabica Sirachidisvctüohya-trans mutavit in crocodilum terrefirem , & Fulgatain fandi um hominem. Nam haec Graci textus Tfi c-lsulmintivy <wfc; xuva,} Qua pax hyana cum cane ? Arabica

fic exponit, j.~£i\sy ol +5

Quorsum societatem inibit canis cum crocodilo terre-stri? Et Fulgata sic, Qua communicatio janclo homi-ni ad canem ? Sed Arabica facile est restituere ;yo

nempe, si pro , id est, cum crocodilo terre-

stri , adjecto Ain finali, scribas £* aö \5 cum hyana.

In Vulgata non ita patent sontes erroris. Dicam ta-rnen quid sentiam. Interpres recte scripserat, Quacommunicatio hyana ad canem ? Sed pro hyana scri-ptum est homini, per scribarum imperitiam, quoslatebat quid esset hyaena; &, Epitheto postmodum addito, janfto homini: quasi hic fanlli homines impuris 60opponerentur, quos Scriptura canes vocat.

Erasmus Adagiorum Chii. 2. Cent. 7. num. 67.unum habet in haec verba, KiW tPas/xd, id eB,Canis m vincula. Dicebatur ubi quis scipsum in servi-tutem, aut in malum aliquod inficeret. A canibussumptum ultro se prabentibus vinciendos cibi lenocinio,Anclor Zcnodotus. In Hesychio quoque est, KumpcPiefxd, Tcagoi/Ma. ’iyn icuilae dh koKatcic, fhuhdlv-

tmi’. Aiytroj j itj ePttr/Act. Nec dissimilia ha- 70bent Suidas & Phavorinus. Illud Adagium pro corol-lario hic addo,quia, quod Erafinum & alios latuit;sacrum est Adagium. Extat enim in Cjraca editioneProv, 7,22, ubi de eo dicitur, qui adulter« lenociniisPars I.

fuisse pedum ornamenta.iisdem literis est

Et Arabice

taeX /,5 SyyAy j-*** 5 i cum funem d jumen-

ti naso ad anteriores ejus pedes deligas, ut subigatur.Et hujusmodi funis ucas vocatur. Quod

me docuit Alcamus.Proinde in loco, in quo versamur,Hebraum DDJi Grace , ut suspicor, redditum fueratHvcptsv, non nvon>. K vpwv est^ catasta genus, qua rei vin-ciebantur, aut torquebantur. Ita scribit AristotelesPoliticorum lib. 5. cap. 6. Heraclea Eurytionem, &Thebis Archiam in adulterii poenam ftTtivaj cy dyo^fihv nd >ivpo>vi,in foro cjphonifuijse alligatos. Suidas quo-que legis cujusdam fragmentum his verbis refert, E«VJt Tu.Sfa.Gvvfi.mdfE ree dcPev Troincrf ), c Pi-

’csiS'O) cv y.vfuvi nsfOi id Rfyydus ti/atgw uxoci i 7 iippeo/at-*'©“ fidAtri yvjuvos,Kj yd^ciiin' 'da ji /uzAiflaie , /cujateJ'etmev. Si quis vero per proterviam ea, qua Legissunt, nihili fecerit, per viginti dies prope archivum cy-phoni nudus alligetur, meile &la£le perfusus, ut apibus& muscis sit pabulum. Hinc in Aristophanis PlutoActus secundi Scena quarta exclamat Blepfidemus,ut riwW.id est, Paupertatem, accedentem a se abigat,d rv/uorava, H xvCput’i; , in dghfy re;

O tympana , & typhones, non succurretis? Et eandemScena sequenti Chremylus amandat I? ■rcviivpuva , in.cyphonem. Sic in LucianiNimo/uavldq, inter Infero-rum supplicia sunt spsßXaj, L, «v'4)wn?, zjifcxot, tor-menta, &cypbones,&rota. Definitur porro cyphonab Aristophanis Scho/iaste <Pwfnh %vAiv (&, bv oi ySlfikAoiov ovofudlfysci, SI 'j xaAiov. Suidas scribit xaAtnov.Dicitur ibis ePic/ulng dvuyKafySs xv-ferj, -hvoEi

d/uaxoXa'Coutvw;,rp tst nyays*-* tnket,xj nd /andaiadedvavivotv tfwjacj^, ab eo, quod qui sunt in his vinculisincurvari coguntur, ita ut duplici poena mulclentur:una, quod collum premitur ; altera, quod nullo modopossunt sursum se erigere. Alii definiunt fs/Aa. ’Qivu-3 -i/atva levov&s Äs xa^dixuv , ha fM ttigioinv dva-

xvs&j, L, ■ySHt' xesvbfxim vrciiin xvcpetv, ligna damna-torum cervicibus impofita , ne pojjit sursum ajpicere,reum enim deorsum inclinant. Et Elejychmsßa(glvi<sixbv xoAa^hesov , tu xcthn/avov li>i Gui‘C.\xixes/nhve, lignum tortorium, & poenale, quo mortiad-'dittos concidebant. Legerim xa-Aretm, extendebant.Neque enim ligno concidimus. Neque ad hancrempertinetis js«r dlipiyesy. Sed xaia-rehetv tortorum ver-bum est. Sic apud Demosthenem , KaSl«w/^t'@- <asATr$ ßaodv's wfAiT.eyntti, Et in JJ a filio Tfi xaT a-

Xx L *«-

£