9 ZS

Qdd veteres & recentiores de animalibus Vnicomibus. Lib. III. 940

(j*v V-ff-XA-i

kwj ij yflUxSI

^JoXS jtA&mtf ^JUfAv Ooi} OJjd

nigro, puta pavonum,caprearum, aviumcerta steciei, hominum quoque , (st rerum aliarum pi-\ctura mirabilis. „Usum quod attinet, cum in cornu ta-les figurae reperiuntur, ex eo fieri scribit Geographia

J-*S£s3 L^Ü!| tJjLü JilsU«

balteos qui magni aßimantur. Nempe ä Sinenfibus

maximi. Algiahid, (j»o c\££vü

» j-V.»* JLbUo (ystf^ ^

jlxXo Süj! Xqao ÄJtlaA

Jnde Sinensis populus balteos desumit, quorum fingultyalent pltu quam quatuor aureorum ficlorum millia

Ita Damir ex iisdem cornibus fumi dicit ^-Lxjö

jjm

Igjljlt vJ bracteas %egum foliis, (st balteis exor-nandis, qua carijpme emuntur. Sed & oj—

J .&1 «^»Xs. nobilissima Sinensium «s

nilia ex eadem materia confici scribit Algiahid. Et i 0Gihani, Reges India ex hoc ipso cornu habere

OuJ^+Xl &+Aaj\ cultrorum

manubria ad mensarum usum, quae venenatos cibossudore suo prodant. Facile esset addere multo pluraHujus commatis ex Damir e , & aliis, de cornu mono-cerotis : sed praestat

lAirpcb cpvXclc&tSX,- teajgo; <f\* <Är traotv ae<S‘©'.

Nunc ab extremo Meridie in Septentrionem delatis 4 °

alia fele offeret species monocerotis; nempecharsan, vel charis, cujus haec est descri-

ptio in Alkaz.uinio: ^ vJyj 3 joc esossll

yjjj. cX-Ä£==ji==di Qjjiststzz

j &£***•« &C|*J

^IäXjj ^IXamIS^vw ^JoIaC Charsan eil animal

haedi statura, ad cursum agile, «»««, in capite cornuhabens,ut cornu carcand (seu proprie dicti monoce-rotis.) Pedibus tam rapide currit, ut nullum animal 60id astequatur propter gressus ejus celeritatem, (st perni-citatem. Reperitur in Segestanae (st Vulgaria: fylvis.

Damir, c*—•Xg!i 3 cXa-1^ (jJJ* ^1? c-^XSv+T’

«-XÄ— ^

Charis fera, qua habet ungues tanquam leonis, est" inmedio capitis cornu unicum. Vulgo carcand vocatur.

AbugiarAttaugidaeus, \j 'ijjJua ibta

Parvum eil animal hcedi specie, cui robur corporis, (stmotus celeritas tanta eil , ut fatiget venatores. In mediocapite habet unicum cornu solidum,rectum ,quo omniaanimalia impetit, neque ullum eil, d quo superetur.Eodem refer haec Eustathii in Hexaemeron pag. 40,

O' 5 HmKiqU( {&>oV fZIXqW, SfAOlOV ie*<pa>, J'et/U.VTO.lSv

TtpotPqa.' h 3 x?g*e fjiovov Jot tSj xogutync tyg £ Kt^paXni;.Monoceros animalparvum eil hasdostmile, asperrimum,unicum cornu habens in summo capite. Hujus anima-20 .is venandi, si credimus,mira ratio. “Damir ubi supra,

^ (jfe UoaaoII JXxsxjj

tdl—i LawQ. &-A+AO \j0i-JC. &I.JL.»ajyi Lyjl£= l&jS

cbbj

Qf -<0 tal»

X■■ ! >*. L^ol/i

Uby L&(AÄ*J JIA-X

cbgj X^Äo Et dolis utuntur ad ejus

venationem. Jpfi scilicet offertur virgo , aut puella pul-chra-, qua visa in antrum suum instlit, lactari gestiens ,quod natura sua maxime appetit. Et poilquam laBataeil , fit ebria tanquam ex vino. Quo momento vena-tor es, in eam irruentes, hac arte firmiter vinciunt nonreluüantem. Ita fere Ipdorus Originum libri 12. cap.2.Tanta autem fortitudinis eil ( unicornis ) ut nulla ve-nantium virtute capiatur: sed, ficut afferunt, qui na-*Qturas animalium scripserunt, virgo puella proponitur,qua venienti finum aperit, in quo ille, omni ferocitatedeposita, caput ponit >ficq 3 soporatus, velutinermis, ca-pitur. Et Eustathius . jam citatus de parvo illo uni-corni hoedo simili: Qugdraj to/ws «/**• va^tvov dyvltZ'finium 0 0 «r tbs xoA-»«? «wt«; icpotA-

Mrttj (al. eießäU.iTajj-') iieP*, tdesädA. 7 ns(z eurrov,el; t«Voixvc ßaoiXiuf 'ZZmcojuify. Hac ratione capitur. Vir-ginemincorruptam ante eum conjiciunt: in cujus finuminstlit ("aut fe conjicit:j illa autem, fovendo complexa,in regias domos defert. Petrus Damianus libri secundiipistola decima octava, 2 Sfunquam fiilicet d vena-toribus capitur, nist prius in virginis gremio reclinetur.Albertus Magnus, Vnicornem ajunt adeopuellas vir-gines venerari, ut ipfis vi fis mansuescat, (st aliquandojuxta eas in somnum delapsus capiatur, ligetur que.'Apud Tz.etz.em Chiliadis quintae capite septimo pe-natores

Ntor Tivd -rfö xgxrtguv yoAt5(2m{ ue * 0 qlw, &C.juvenem aliquem e fortioribus , puellari stola indu-jo tum, (st eximiis aromatibus imbutum , illius antro ad-movent: cujus specte (st fragrantia fera illecta venato-ribus fe offert, qui, pretioso cornu abscisso , illam di-mittunt. Fabula: toties jactatae, & tot modis interpo-latae, dedit occasionem, quod veteres monocerotem

feri-