67 1

De rdnü Myßicih

Lib.V. 67 t

Et sibi obloquentes Vlubr enses CIcer6 ranunculos perjocum vocat libri septimi Epistola decima octava adTrebatium. Unde est,quod in fabulis mutantur in ra-nas Ljcii rustigi, quia Latonam,Apollinem Si Dianamnuper n atos ulnis gestantem, non solum ä potü prohi-buerant, sed & ad Melen vel Meliten fontem acceden-tem ut biberet convitiis prosciderant. Ovidius Me-tamorphofeuilibro&ito, ,

sii tamen orantem perflant prohibere, minas que,

Ni procul abscedat,convitiacjue insucer addunt.

Et paulo postDeat numine in ranas mutati,

—— nunc quoque turpesLitibus exercent linguas,pulfoquepudore ,

Quamvisstntjubaqtsa,sub aqua maledicere tentant,Vox quoque jam rauca eB, tnflataque colla tumescunt.Jpfaque dilatant patulos convitiariftus.

Obiter nota hujus fabulae praeter Ovidium meminissevetustissimos, scriptores Menecratem Xantlasum inLyciacis, & Nicandrum in libris i.Ttqsia/Juvuv , & ex iisAntonium Liberalem Fabula trigesima quinta, & Pro-bum in librum primum Georgicorum. Plutarcbum ta-men id prorsus latuisse colligas ex eo, quod in Sympo-sio fere extremo miratur, cur (orinthiorum Rex Cypse-lus in Templo Apollinis Delphis , prope palmam, adquam Apollo natus fingitur, ranas sculpi curaverit, &anxie rogat, T/wt ntfoc'r @iov, n't d.rab'iifsiXiycv txaoi ;Qua ratione rana illa Deum Apollinem, (aut Cypselum )qmdedicaverat , attingant? Et, in libro DrPythiaoraculis ,hanc quaestionem rursus attingens, postquampluribus asseruit,neque palmae, neque Corinthiis , neque ipsi Deo cum ranis quidquam esse commune, tan-dem concludit illis ranis significari Solem ( qui sitidem cum Apolline') & ranas ali ex humidis,aut accessusuo ver reducere, cujus rana: illae sint Symbolum, quiaipcipiunt vere canere. Qua /xirusqoAi%itt planum fa-cit,(e nihil legifle de fabula, quam citavimus. Sed necillam apud veteres fuisse valde notam docet Poeta, quisic orditur:

Jies obscura quidem eB ignobilitate virorum,

Mira tamen, &c,

3. Sunt e Patrum choro , qui veteres Poetat ranisaccenfent propter inanem loquacitatem. Origenes inExodumHomtiia quarta, Per fecundam vero plagam,in qua rana producuntur ,indtcart figuraliter arbitrorcarmina Poetarum, qui inani quadam est inflata mo-dulatione, velutranarumsonis, & cantibus, mundohuic fabulas intulerunt. Ad nihil enim illud animal• utile eB, nisi quod sonum vocis improbis est importunisclamoribus reddit. Quibus simillima habent AuctorSermonis octogesimi septimi De tempore, & Hierony-mus , vel quisquis est , in Psalmos septuagesimum se-ptimum , & centesimum quartum. 4. Augustinusaut qui illius abutitur nomine, in libro De convenientia decem praceptorum cum decem plagis , per ranasvult Hareticos & Philosophos intelligi qui , inquit,per superbiam, est inanem contentionem, strepitum vo-cis habere pofiunt , doBrinam vera sapientia insinuarenon postum. . Ouienim Christiana: veritati contradi-cunt , & in sua vanitate decepti decipiunt, rana suntta di um afferentes auribus,non cibum mentibus. z.Quiarana e luto nata, ibidem degit', & volutatur , etiampro ranis n habentur, qui, in peccatis nati, in iisdemsordibus permanent, & consenescunt. Andreas Ca-fariensts in Apocaljpfin , E-*©- a./« ^Sj'ajjfs.tvluy , itj -HIauctprwhrov ßoqßoqucPjßite i/c(pj^a^c^drrui> (lege i/U-cpiUyjqeiy' Semper solent Damones, est peccatores ( urrana: ) coenosa vita deleBari. Et qui in Apocalypfinscripsit sub Augustini nomine Homilia decima tertia;Ranissunt similes homines, qui in peccatis , est crimi-nibus , qua aui per poenitentiam, vel baptismum, de-ponunt, volutari non erubescunt. Quin ipsas pecca-torum sordes pro ranis habuit Gregorius Nyffenus,cujus hlC sunt; A ^nSodc-stsdtTixqvc ßanfct^uv yty» etoi

10

20

40

50

60

dvfyctrfur, Mvm Omnim

enim ranarum genera sunt exitiales, malitia foetus exspurco hominum corde tanquam ex quodam limo geniti,

6 . In Epiphanii Phyfiologo capite vigesimo fecundo,

0 fyqoßctnf!tx @‘ , rana terre fir is,cpise calorem Solis ex-cipit, geluque,& imbres, & ventos,& hybernastem.pestates tolerat,Symbolum cstMonachi cva^oAa/zerw,qui libenter jejunat,^ quidvis patienter sustinet. SedL tyoßctTp*%(& , rana aquatica,qux in frigore & aestulatet in aquis, nec nisi moderata coeli temperie emer-git, refert Monachos /mi dsuv/xtrHc, qui famem, L»tim,continentiam , est xctueqKonetcLv ferre non poffunt.

7. Quamyis rana sit abstemia , nec quidquam bibatpraeter solas aquas; tamen, quia frequenter bibit, Scin suo potu immersa est, ranis ii conferpntur, qui per-petuo potu se ingurgitant, ut in tArcheftrato Syra-cusii ,

Oi otlvvoi /Avov ßttT qctxtsr sVWTef,

Quiranarum in morem Joliim bibunt , nihil edentes.

8. Rana etiam impudentiae Symbolum fuit apu^l zAl-

gyptios , qui dv^fuoTovavttjd» 3 -fÄoyhf chhcocci] , fiasq#-X»y ygdcpsoiv' «T© ySajfs* k» %x\ , ft /mi cv /J.iron t oifoCpd-aAjusn. rus 5 bsstt apua dra/cseis xa^ninr.

Hominem impudentem designantes ranam pingunt . Hacenim alibi fiangmnemnon habet,qudmin ocuhs. Porroqui illos sanguineos habent , impudentes vocant. HaecHorus libri secundi HieroglyphicHn capite nonagesimosexto. Sed & Nicander in a Alexipharmacis AoyV’gacimpudentes appellat yiqiwm ,gerynorum (seu ra-

nunculorum)parentes ,id cSi,ranas. Et de iisdem Ovi -dius supra.

Litibus exercent Unguas,pulfoquepudor e, este.

9. Superbiam quoque ranL imputant, quia buccamdistendit, & latera habet tanquam fastu turgida. Hincin Hejychto Uttq^vtiePtc , ßdrfaxos. Nempe «3%s to(puctjv t xgnraqeidc, eo quodgenas inflent. Et in ludicrailla ranarum pugna cum muribus Rex ranarum qW-yva$@. ab inflatis buccis appellatur. Ideoque tenues,qui paterniorum cultum & magnificentiam aemulan-tur,comparantur ranae, quae feie inflando totis viri-bus ad bovis magnitudinem aspirabat. Quod ita bel-le expressit Satyricus Sermonum libri secundi Satyr dtertii,

An quodcunquefacit Mecoenas,« quoque verum est ,Tanto dissimilem, est tanto certare minorem ?Absentis ranapullis vituli pedepreffis,

Unus ubi effugit,matri denarrat ut tngensBellua cognatos eliserit : illa rogare,

Quant ane?Num t an dem,fe inflans,fic magna fuistis.Major dimidio. Num tanto ? Cum magis atqueSe magis instaret. Non,st te ruperis,inquit,

Par er is,Hac a te non multum abludit imago.

Ex bis jam constare credo, quibus virtutibus polleantspiritus immundi ranis similes ;& homines garrulos,molestos,importunos,in fcediflimis vitiis tanquam istcoenose volutantes , nihil minus quam quod profi-tentur re atque opere praestantes, gurgites, ventres,impudentes, superbos hoc typo adumbrari. Iidemclamoribus luis Reges ad bellum concitare legunturApoc.\ 6 .v.\/^. Non fine ad id allulione, quod ran&ultrafolitumvocalestempestatissigna sunt. Ita habeturin Plinio. Et idem ex Arato, Cicerone, Marone, Plu-tarcho,ic zAZliano confirmare sit facillimum. Sed Siharum frequentia pestem praesagit, aut etiam inferr.

T»

70

Damir , Csy£zx>\

Iajum

l$*jb £Xs bjH yli Dixit A'/kenm, Quo ann»

rana multasunt, est abundant pr ater solitum , pestis inejus finem incidet . Haec in genere de ranis mysticis:

nam