Cap. I. Seu Ente Infinito.

lares, corpus puta, mentem humanam , &c. dicit etlemodos, qui Dei esientiam, quatenus sub tali attri-buto consideratur, exprimunt. Negat porro nos pos-se plura ex infinitis illis attributis, quam htee duo,percipere, quia natura nostra plura non involvit,, seu.ex pluribus non conflata est. Hinc se vastum ape-ruiste campum, imo in vastissimum Divinitatis ocea-num, longe ultra alios mortales penetraste persua-sum sibi habuit, cum infinitarum aliarum rerum , &infinitorum quasi mundorum possibilitatem, quibusneq; cogitatio, neq; extensio competunt, se detex-iste jactitet. Pantheismum etiam hodie apud Indos,retinent Brachmanes, qui Deum, seu primam rerumcausam per immensam araneam denotant, omnia exsuis texentem visceribus, quae tamen aliquando retra-het forsan , & in seipsum absorbebit; inter Europae-os insuper Pantheismum profiteri videntur Fanatici,quidam & Enthusiastin, sed horum meminisse, vix o-perae pretium duximus, utpote ab historia Philosophicaalienum.

Jam tandem ad alterum divisionis membrum de-veniamus, plures scii, dari in universo Substantias,a se invicem tora estentia differentes, totaq; penitusnatura diversas; harum apud Philosophos duo sum-ma genera invenire est, extensarum & inextenfarum.*sub primo genere collocantur materia & spatium, sub-fecundo, Spiritus, seu Substantia cogitans.

Neq; ab initio hujus divisionis defuerunt, qui u*num vel alterum ejus membrum scmper impugna-runt. Alii nihil praeter materiam, & substantiam inex-tensam spiritualem ( uti pleriq ; hodierni) in univer-si» volunt-. Alii vero nullo modo inextensas substan-

tias