Gap. VI. Seu Ente Infinito.

bi propinarunt. Hinc ex veteribus quidam, sanctio-res inextensionis proselytae, e Judaeis praecipue, incom-prehensibili summi Entis incomprehensibilitatis modoconsulentes, esientiam ejus, hujus scii, uhiq-,-nusquam }in pa, seu Non-ens usq; exaltarunt: Hinc ipsi-us deniq; Naturae, seu Mundi corporei, ’Aot 3 «W. In-extensionem scii, qua talem, precariam existimarunthypothesin, praetextu imgersqctionis in. extensis inven-tam, demonstrationis vel etiam demonstrabilitatis»omnis incapacem, nihil positivum, vel reale, in seincludentem, nullamq; fui ideam, nisi per omniumidearum negationem, admittentem.

Z. Extensionem, ilhmsciL indivisibilem, &c. quamdepinximus, cum idei infinitatis junctam, summamesie & infinitam perfectionem, nemo ibit inficias. Ab-solute, cujuscunq; sit generis, infinitum; absolute ineo genere perfectum este necesle est : cum absolutistsimae perfectionis ratio in soli absoluta infinitate, con-sistat.

4. Et revera generaliter, quicquid positivum, &substantiale, in rerum essentia, veluti Primarium, &Constitutivum, illius Attributum, invenire est, ut ex-tensionem in materia, &c. id infinito praestantiae gra-du, modoq; in suo genere perfectissimo, i. <?. infinitoin Prima rerum Causa vere, & realiter, repetiti ne-ueste erit.

5. Hinc appareat duplex ille perfectionum, in re-bus creatis, Fons primus, seu in Prima

Causa, modo (ut loquuntur Scholae) eminentiori &

M z. transeen-

8 ;

Vide librum jet-zirak