36De insulis Britan-ptum,& c. fueritque ambitus eius amplissimus,& durauerit usque ad diluuium, munitus angeloricustodia, ut scriptura sacra habet. Cùm autem totus mundus diluuio periret, interijt& hic hor-tus, ut nec uestigium aliquod eius, aut septorum eius in terra remanserit. Si enim in hunc usque dienentaret, putas illum sic latêre, ut non fuerit inuentus ab hominibus, qui nullum non terrae angulum suiproscrutatie? Complexus est meliorem terrę portionem,& decoratus nobiliorib. arborib.& planlis quam reliqua terra, à quib. homo collegisset optimos fructus, subtile& incorruptum alimentpro conseruatione uita suae. Inter multas autem optimas arbores, erat in hoc horto arbor quaedamArboruitae. dicta Arbor uitę, cuius fructus fuisset ceu saluberrimum remedium homini, con seruasserque eumperpetua iuuentute, ut neque senuisset neque senectutis incommoda sensisset, sed mansissent merbra corporis eius uegeta, donec tandem à corporali uita translatus fuiset sine mortis medio ad coelestem illam& perpetuò duraturam uitam cum corlre& anima. Habuisset proinde homo in terrena paradiso labores quodam, sed quos sine corporalium uirium debilitatione, absque sudore& fativotretione transegisset. Protulisset terra sua sponte nedum necessaria uerumamoena quęque, inambulassetque homo inter terrae nascentia ipsa,& proto suo omnia ordine quodam composuisset,& hic labor uerius recreatiquaedam fuisset, atque admiratio beneficiorum dei, quae homini exhibumset, quam fatigatio. Terra nondum obnexia erat maledictioni, atque ideoter optimas plantulas nullum succreuisset zizania. Habent& Iudęi desradiso suas cogitationes, easque admodum stultas et mendacijs plenas. Sobunt autem in libro Iz γηνωνοῦ γυυνηρυραραυδηυςextare atque multos in eo esse homines cum corpore& anima. Potissinautem scribunt fabulam quandam de magno illo& probitate conspicuo rabi ledesua, quod modo deus miserit ad eum angelum mortis, cum instaret hora moeius, qui eum interrogaret, quid peteret à domino deo ante mortem suam.Tudaeorum fa- uerò postulauit, ut sibi ostenderetur locus suę maasionis in Can Eden, hoc est, in paradiso. Cbulade Para- dnus petitioni eius annuisset, ductus quod fuisset per angelum mortis ad septum paradisi, ut intradiso.ceret non autem ingrederetur, elapsus ille è manib. angeli mortis, subitò illapsus est in para-sum. Peranbulans ergo locum illum uoluptatis, et lustrans omnia habitacula eius, inuenit septemeo mansiones, quae singulae in longitudine habebant centum millia miliariorum,& in latitudine dermillia. In prima mansione erant pagani, qui relicto pagansmo conuersi fuerant ad legem dei-secunda erant poenitentes, in tertia Abraham, Isaac, Iacob& omnes filij Israël, qui egressi erantAegypto& mortui in solitudine. In quarta nemo erat, sed in quinta erat Messias filiusuid, atque Elias. In sexta erant, qui hinc migrauerunt in moerore& tristitia. In spetima autem 9mortui sunt in mundo ex infirmitate aut supplicio. Huiusmodi stultitias scribunt miserisdaei,& simplices haec credunt, etiansi nec iota adducant ex scriptura. Sed dicet quis: Et quondo dicit Christus in cruce, hodie mecum eris in paradiso? Annon haec uerba astruunt paracsum adhuc existere in terra? Respondeo: Locus ille Euangelij seipsum explicat: nam cum latroorasset, Domine momento mei cum ueneris in regnum tuum. respondit Christus, Hodie mecum er-in paradiso, hoc est, in meo regno. Regnum autem Christi non est de hoc mundo, ut ipse coram Pilto testatus est.De mutatione& alteratione ciuitatum& regionum.Cap. XXXI.x Apiens Salomon scribit Eccles. 1. generationem transire& generationem aduenire, terriSautem stare in aeternum, quasi dicat: id quod deus fecit, solidum manet, quod autem ab hominibusparatur, uadit cum homine ad interitum. Fuerunt olim florentissimae& magnae in mundo urbe-quas si hodie quaerere uelles. nec ruinas earum inuenire posses, imò nec facile locus situs eatibi à quopiam demonstrari posset: aut si etiam ostenderetur, non facile posses in animum tuum indecere, homines illic olim comoratos: usque adeo in nihilum redigitur omnis fastus& pompahminum, id quod testantur Ilium in Troia. Alexia in Burgundia, Tyrus in Palestina, CorinthusPeloponneso, Babylon in Sennaar, Athenę in Attica,& aliae quam multae insignes urbes,ante plurimos annos in solitudinem sunt redactae. Et tamen, ut Strabo scribit, appetit honis animus uidere ea loca& ruinas ipsas, ubi olim magnificae illae constiturae fuerunt urbesicut& libenter uisitamus sepulchra, in quibus condita iacent ossa praestantium uitorumSed quaeris unde sit, quòd quarundam ciuitatum nec ruinae amplius appareant? Ad quodcilè respondetur, non fuisse priuatim apud ueteres in aedificando luxum, quem hodie uidmus apud omnes receptum. Alioquin si Angusta Rauracorum tot è quadratis lapidibus dmos habuisset quot habet Basilea, alia ruinarum apparerent uestigia. Resoluuntur facilligne