107LibetII.am relictisque prioribus mansionibus quas circiter 870. annis tenuerant, migrauerunt ininalliam, potiti eius dominio. Didicerunt quoque Gallorum linguam, quam Romani intraxxerant,& conformes se fecerunt moribus eorum, sicut& alij Franci, qui à fratribus suiscedentes& pagum Mogoni seu Moeni, ubi hodie est Wircipurgum, occupantes didicerunt Germanorum linguam& mores. Pharamundus uerò unanimiter à suis electus in regem, transtulit sedem suam à Francia orientali inFranciam occidentalem, posuitque legem quam Salicam uocant, ne re­ Lex Salica.gni successio in colum transferatur, hoc est, ne mulieres regni haere-des fieri permittantur. Post Meroueum rerum potitus est in GalliaChildericus, deinde Clodoueus primus Christianus rex. Huic suc-cessit Lotharius primus, deinde Childericus,& post ipsum Lothariussecundus. Item Dagobertus magnus, Clodoueus, Lotharius tertius,Theodoricus, Clodoueus, Childebertus, Dagobertus. In hoc Da-oberto defecit stirps Merouei, fuitque Childericus ultimus rex. Hic sicut& quidam praedeoslores lui, qui ignauiae& corporis uoluptatib. sic studuerunt, ut posthabita regni cura, con-enti essent solo eius titulo, opes uerò& omnis regni potentia penes aulae praefectos, quosin Maiores domus uocabant, erant, sic ut illi quaecunque uel domi uel foris agenda erantur, ad-ministrarent. Et quando ab exteris nationibus legati ueniebant, sedebant quidem ipsi in re-cso folio, audientiamque auditoribus praebebant, sed aliud nihil respondebant, quam quodinstructi erät. Eligebatur autem Maior domus ad id officij ex nobilioribus& praecipuis, Maior do-cei in aula uersabantur. Pręerat huic officio, quum Childericus regium teneret fastigium, mus.opinus uir grauis& ad obeundum magna atque ardua negotia summa praeditus industria,quil& ipse ex regio descenderat semine, administrationemque habuit Brabantię. Hic animadertens regum Franciae inertiam ignauiamque, consentiente populo mittit ad Zachariamkom ecclesiae praesulem legatos, Burchardum Herbipolensem episcopum& Folradumbatem, qui interrogarent eum, uter regio fastigio dignior esset habendus, an qui nomineodò rex sit, consilio autem& opera nihil praestare posset, an qui solus omne regionusstineret? Zacharias memor paterni beneficij, quo Roma liberata fuit à LongobardorumPipinum, cuius humeris omnes regni labores incumbebant, regia potestate Childeri-indigniorem esse disertis uerbis pronunciat: sic nimirum non patris modò officium com-tendare, sed sibi quoque& Romanae ecclesiae fidum fortemque patronum& propugnato-imparare uolens. Pontificis ergo sententia ferocior factus Pipinus, simulque eandem ap-cobantibus episcopis& quibuldam aulicis uiris, in Suessionum urbe coronatus regnumiuendicat, Childericum uerò regem potestate& dignitate deijcit,& monasterio inclu-Alij tamen aliter hîc loquuntur, nempe Piperum ambitione motum, perfidumquenisse in regem& affectasse regnum:& cùm uaria super hac re consilia nunc cìm aulae re-nio, proceribus, mox cum ipsis quoque episcopis uoluisset, tandem rem tantam ad Ro-tum referendam esse censuit. Sperabat enim Pontificem Romanum paterni beneficij menorem gratumque,& sententiam contra regem pro se laturum fore, sicut& factum est. De-conderat autem Pipinus iste à filia Lotharn primi regis, quae maritum habuit nobilem quen-Francum Ansbertum nomine. Ansbertus genuit Arnoldum, Arnoldus Arnolphum.tei tamen nonnihil mutant haec nomina. Arnolphus antequam epi scopus Metensis fieStnuit Archisum, Anchisus uerò genuit Pipinum, qui Maior domus est constitutus.de cessit autem ei in hoc officio filius eius Martellus, qui in rebus bellicis clarus euasit, ges-5 magna, praesertim contra Saracenos in Hispania atque in Gallia circa Narbonam. Moproscierò diuisit inter filios suos regni praefecturas. Carolomannum enim praefecit Autasiae, Sueuiae& Alemannię,usipinum uerò constituit super Galliam. Nec multò post Ca-domannus relicto seculo ingressus est monasterium, fortitusque est Piperus totius regnidominium. Hic Pipinus cùm uidisset regum ignauiam& uitę eorum dissolutionem, obti-mit(consentiente populo) regni sceptrum, anno Christi 749. Reliquit autem duos filios,Colomannum& Carolum magnum. Carolomannus mortuus est immatura morte podesque est Carolus toto regno Gallię& Alemannię, quod indiscretum adhuc erat. Factuset etiam idem Carolus postea Romanorum Imperator, ut infrà suo loco fusius dicetur.danserunt proinde hic Carolus& sui sanguinis successores reges in Francia usque ad an-Hugo Capièest Christi 988. Tuncemersit ex Francigenis Hugo Capetus, qui potenter se ingessit tus,regno