FranciscusSfortia
LudouicusSfortia.
De Italia170Tonitrua ac fulmina mirum in modum expauit. Tabifica labe percussos, ex urbibus migre in agros iussit, eorumque domos incendio tolli: qua cura innumerabilem Mediolani popomultis annis intactum, quodam modo ab ea peste seruauit. Soror eius Valentina nupfit/uico duci Aurclianensi, dotis loco Astam ciuitatem afferens. Mortui autem reliquerunt filiumCarolum, qui post obitum Philippimariae contendebat haereditario iure ei succedere in dietum Mediolanen, quum nulla alia legitima extaret proles. Mediosanenses quoque dilaniato Prolippi testamento, elegerunt ex fece populari duodecim ignobiles uiros; qui urbi demopraeessent. Fridericus uerò Imper. deuolutum ad se principatum, Philipposine liberis lesmis uira subtracto, contendebat. Alphonsus etiam rex Siciliae ex testameto haereditarem perbat. Et quoniam Philippus Blancam filiam, illegitimè tamen natam, reliquerat, quam FranciscaSfortia uxorem duxerat, aspirabat& Franciscus ipse ad ducatum, quem& ante alios tandeobtinuit. Obstabant omnibus modis Mediolanenses, ne libertatem diu desideratam,& tantobtentam, amitterent, atque rursum sub dominij iugum cogerentur, curaueruntque ob id aliquorumbiles innocenter obtruncari, qui erant à parte Francisci Sfortiae, aut qui sanguine iuncti eratBlancae uxori eius. Sed nihil profuit eis hoc ipsorum consilium. Cum enim undique abstibus lacescerentur, feliciterende usi fuissent Francisci Stortiae opera contra Venetos, illparta uictoria animo eleuatus, cogitare coepit quomodo ad ducatus dignitare ascendereQuod Mediolanenses sentientes, excludunt illum ab officio suo; libertatem suam mordicamretinere satagentes. Ille uerò collectis copijs, tam dura obsidione premiturbem, ut tamexercitu suo quàm in urbe summa omnium rerum esset indigentia, ita ut dubium uiderisset, an obsidens Franciscus autobsessus dici deberet. Vix ei bis mille equi supererant,ferre sessorem possent,& milites stipendio fraudati, pro cibis sese armis exuerant. Franscus itaque inter spem metumque dubius, obsidionem de die in diem, uerba pro factis ostentamproducebat. In ciuitate uerò cum iam frumentum omne absumptum esset, nec ferre amp-famem multitudo posset, dediderunt se Francisco, frustra expectantes Venetorum subsiaSequiur Genealogia Sfortiana.MaximilianusLudouicus.mortui sine haerededuxFranciscusAscaniusBonna quae nupsit Sigismundo PolonorumFranciscus PhilippusregiOctauianusSfortiaSlohannesFranciscus Sfortia ultimus.GaleatiusCaptiuus ductus in GalliamBlanchamariaFrancisco Sfortiae primo successit in ducatu filius eius Galeatius, homo corruptissimlenocinijs& omnibus spurcitijs deditus, quapropter etiam à subditis fuit interfectus, surstituto in locum eius filio eius lohanne, anno scilicet Christi 1478. Sed quia ille adhuc perat, suscepitadministrationem ducatus patruus eius Ludouicus, factus nepotis tutor, oseruauitque ducatum in sua magnificentia& opibus. Cumque Iohannes in florenti aerate inta concederet, factus est quoque memoratus Ludouicus filij eius Francisci tutor,& traBlanchammariam uxorem regi Maximiliano. Sunt qui scribunt eum ueneno sustuli-potem suum, ne ipse destitueretur administratione ducatus. Nam cum lohannes adolemset& Isabellam neptem Ferdinandi Neapolitani regis uxorem duxisset, rex aegre fereJohannem Mediolani ducem non agere. Et quia Ludouicus metuebat sibi, sicut illiaccidere qui non legitimè imperant, statim aduersus regem Neapolitanum Gallos in Iliam accersiuit. Carolus itaque Gallus nullam faciens moram, expeditissimis copijsgauit Italiam& sine negocio potitus est toto regno Neapolitano. Cumque pro totius Itaspiraret imperio, inito foedere inter pontificem, regem Hispaniae, Mediolanenses&netos, rursum ex Italia exclusus est. Carolo mortuo suffectus est in eius locum Ludouicqui ueniens in Italiam, expulit Ludouicum Sfortiam& captiuum in Galliamduxit,& deinde cum rege Hispaniae obtinuit regnum Nea-politanum, ut alibi copiosius scripsi.