liber II.257quorumque stragula ac dorsualia fiant. Nihilcx siue in ordiendo siue intingendo maioremcipituarietatem. Sunt qui scribunt, ad lustinianum principem duos monachos ex Serindindiae ciuitate, serici semen Constantinopolim primum attulisse, ex eoque deinde sub fimonto paulatim uermiculos emersisse, qui mori folijs enutriti, sericum fecere, inde transfu-om artificium in reliquam Europam, potissimum in Siciliam. Notatur hic Plinius de errore,dibro sexto sic scribit: Seres lauticia syluarum nobiles, perfusam aqua depectentes fron-eam caniciem, quasi sine uermiculo sericum sponte in arbore nascatur. Sed redeamus adcessanam ciuitatem. Portus tutissimum diuersorium, qui charybdis scyllaeque rabies supe-gepertentant, eam urbis partem alluit, quae ad orientem pertinet. Fons est in ipsa ciuita-perennis atque saluberrimae aquae, atque insignis pila, quo potum equos agunt, omnibusquelato ferè orbe pulchrior. Eftigies lapideae duae, Scipionis& Annibalis, antiquitate ferecorrosae in maioris templi porta uisuntur. Sunt quoque hic uenae quae aurum, argentum, poromitumque marmor gignunt, sed quae alumen caeteris omnibus abundantius proferunt.De morte Aetna.Étna mons, uulgò Montgibel dictus, suis mirus incendijs, quum sit materia plenussulphurea, quae humidis generatur nutrimentis, ueluti in Ephestijs Lyciaemontibus,intra fistulas cauernasque uentorum incluso impetu,& Euripotissimum, subsolani,tot equibus ipse plus quàm caeteris patet, accensos ignis globos exesis undiqueex crateribus eructat. Thucydides ab eo tempore quoGręci Siciliam tenuerunt, tres Aetnae ignis mundationes commemorat. Dicit quoque Strabo, ante sua tem-pora campos Aetneis cineribus sparsos fuisse. Ali quotpòst annis deinde huiusmodi ignem rursum ex Aetnęhiatu emanasse legimus. Orosius praeterea refert, M.Aemilio, Lucioque Oreste consulibus, horrendis cum so-nis flammas eundem eructasse montem, Ac Lucio deni-que Caecilio Q. Tito Flamineo consulibus, his maio-rem ignis clade accidisse,& propterea Romanos de-cennio tributum Catinensibus remisisse. Archit& alteroInwegenpost sanctae Agathae Catinensis martyrium anno, quiVotrefuit 254 post Christum. Itemque anno 1165. quando sonanS.V.tibus ruinis terra adeò fuit concussa, ut ipsius diuae A-gathae domorum lapsu, sacerdotes omnes obruti sint.Anno quoque post Christum natum 1329. factis quatuor profundissimis hiatibus, magnumpitignis flumen. Ignis eius noctu horrendum habet aspectum, nec lucet ut alius ignis,silli autem obscure ardet, haud secus quàm accensum sulphur, qua materia mons est ple-eteres multa de hoc scribunt, potissimum Strabo, qui& in cacumine montis se fuisse& omnia diligentissimè lustrasse. Aiunt in summo apice mirabiles esse mutationes.stum enim eructat igneum flumen, aliquando flammam ignis aut obscurum fumum.cest maximè est mirandum de illius ignis calore, quòd ille nullo frigore temperari po-des frigus per calorem illum dissolui. Superior enim pars montis plena est cinerum,temali tempore Cooperiuntur niuibus. Supremum fastigium montis est planum, com-nenditque per circuitum circiter uiginti stadia, hoc est, dimidium miliare germanicum,Quius medio consurgit colliculus quidam ex cineribus cogestus, unde aliquando ignisquando fumus exhalat. Noctu uidetur ignis in uertice montis, interdiuuerò fumussosiam obscurus ascendit. Nostro tamen aeuo, quando materia combustibilis putabatursignem consumpta, nihil uisum est ex monte ascendere, praeter caliginosum uapo: em,offie ad annum Christi 1537. quando incredibilis magnitudinis ignea massa de incenso sulcire facta, ex ipsius Aetnae nouis factis crateribus, cum maximo fragore prolapsa, quaediere aliquantulum condensata superficie, non quidem uelociter sed passim ruebat, colnemora, saxa ac rupes, pagos etiam duos(mons enim pagos multos continet) combus-et audiuimus; ac denique montis cacumine flammis continuis una ex parte prolapso,ampliorem

lignis flumen.