De Germania268paruulos suos baptisari curet, in diemuiuit, ex prouincia demigrat in prouinciam,aliquot annorum interualla redit, sed multas in partes scinditur, ut non ijdem in eunorcile redeant, nisi per longa interualla, locum. Recipiunt passim& uiros& foeminas uotes in cunctis prouincijs, qui se illorum miscent cotubernio. Colluuies hominum mirabisomnium perita linguarum, rusticae plebi grauis imminens: ubi foris illa laborat in agrisspolijs inuigilant casellarum. Anus eorum chiromantiae& diuinationi intendunt, areCens Diuinanonibus inteta terim quo quaerentibus dant responsa, quot pueros, maritos aut uxores sint habituri.astu& agilitate crumenas quaerentium rimantur& euacuant. Sunt anni plus minus de-ginti sex ab hoc tempore quando ego Munsterus ista scribo, quòd Heidelbergaeasseistius gentis primoribus me adiungens, uix extorsi literas quasdam, quas gloriabanturhabere ab Imperatoribus, atillae mihi ostensae, erant Vidimus quoddam(quod aiunt) Lincià Sigismundo Imperatore impetratum, in quo mentio fiebat, quomodo maiores eori-minori Aegypto, olim ad aliquot annos, abiecto Christianismo ad gentilitatis errorumlapsi fuissent,& resipiscentibus eis poenitentia iniuncta, quòd tot annis ex singulis etfamilijs aliquot per orbem peregrè proficiscerentur, diluerentque in exilio perfidiae suermen. Sed iam dudum euanuit tempus huiusce peregrinationis,& tamen colluuies illicessat circumuagari, furari, mentiri, augurari& diumare. Quod cùm illis obijcerem, tessederunt sibi interclusum iter, quo minus domum redire queant, quantum libet iam poetiae tempus elapsum sit. Ad reliqua obiecta ridiculam retulerunt res; ons onem, quam hudet signare. Habent inter se plurimos nugatores, qui miris teclinis simplicibus impopersuadentque ea quae in rerum natura non sunt, aut quae ipsi nunquam uiderunt. Audiui ipnebulone quodam, qui erat à consilijs comitis ipsorum, quòd redituri in patriam, co-tur transire per terram illam, quam inhabitant Pygmęi, homines cubitalis staturae, qui hauscus rhetiaculis quàm apud nos lepores capiuntur. Cumque ab illo quaererem, ubi namterra illa, respondit, eam esse longe ultra terram sanctam, imò& ultra Babyloniam.ergo Aegyptus uestraminor non est in Africa iuxta Nilum sed in Asia iuata GangenIndum fluuium, quod argumentum ille alia quadam facetia illusit, quippe qui nescietenam gentium esset uel Africa uel Asia. Haec itaque uolui de Erronibus illis signare, quemipsi populus sint quidam Germaniae, ex uarijs tamen collecti ociosis hominibus, nuEuropae nationi onerosi, etiamsi illis multi extranei incorporentur, maxime Galli edam ex alijs regnis, quae ingredi permittuntur. Confinxerunt etiam propriam quamlinguam, quam Germani uocant Rorwelsch, hoc est, rubrum barbarismum, utentes inrim omnibus ferè Europae linguis. Nam apud Germanos loquuntur germanicè, apudlos gallicè, apud Italos italice&c. Non essent digni illi homines obscuri, sordidi&giosi, quique nullo conspicui sunt egregio aliquo facinore, quòd hic inter tot illustreslos commemorarentur, nisi quosdam simplices homines magna quaedam teneret adhtio, qua nam ratione illi ita incederent ua garenturque per terras.Quibus nominibus Germania abantiquis temporibus fuerit appellata.Eceperunt Germani Teutonicam demonstrationem mox post diluuium, àscone primo huius nostrae regionis occupatore, quem Noha ex uxore sua-za seu Arezia post diluuium sustulit,& adultum ad Rhehum misit, tradensngnum à fluminè Tanai usque ad Rhenum, atque huic opinioni subscribedsus antiquus historicus& Cornelius Tacitus, qui asserunt Tuisconem patrem& eaprimum fuisse Teutonum& Sarmatarum. Hic suis iuxta Rhenum habitantibus propsit leges, iuxta quas honeste& ciuiliter uiuerent. Sunt qui putant illum è regioneniae Agmppinae habitasse, locumque illum à se Teutsch denominatum. Vocant enim Cmani Teutoniam Teutschland. Sed nemo potest certa scribere de ueterum factis, quite tria contigerunt millia annorum. Nitimur solis coniecturis, quando nulla uetebemus scripta. Id quoque hic obiter commemorandum, nomen illud Teutoniae inter