in quan

LibelIII.355Amemorato Friderieo à Stauffen, mansitque longo tempore apud posteros eius sicut& impepraefectura Tyguri& agri Tygurensis mansit apud principes Zeringenses usque ad an-Chrifti 1218. quando mortuus est Bertolfus quintus& ultimus de Zeringen.Inte-den autem quo Zeringenses praefuerunt praefecturae Tygurensi, usi sunt huiusmodi titulo: Co Titulus dutiswel Bertolsus de Zeringen dux,& rector Burgundiae, dei& Imperatorum gratia iudexZeringensis.consitutus& aduocatus in omne Turegum, imperialem iurisdictionem habens. Retinue-omnomen ducis, ducatus autem ipsae Sueuiae& titulus simul dati sunt memorato Friderico.pore Friderici secundi ducatus Sueuiae rursum incorporatus est imperio, etiamsi Conra-KreuzialistenTOTETcons in posterum usurparit titulum ducis Seeuiae, quemadmodum inuenire licet in decretosodam, quod rex Richardus anno Christi 1262. promulganit in haec uerba: Quod Conradi-is olim Conradi regis filius, qui ducem Sueuiae se nominat,&c. Reddidit etiam Fridericus sea Tygurenses immunes, ne cuiquam in posterum nisi imperio subijcerentur, id quod&equentes confirmiauerunt imperatores.Quomodo Vitae Heluetiamsunt ingressi.Eferunt historici, habitasse olim apud mare Germanicum tres praecipuos populos,nempe Saxones, Anglos& Vitas. Angli cum parte aliqua Vitarum concesserunt vitae populi ein Britanniam, quae hodie est Anglia, ubi& sedem fixerunt. Alia uero pars Vitarumpud Tyguri^ transierunt ad Heluetios, locumque mansionis inuenerunt apud Tysurinos, quos quinos.dam appellant Vranenses. Isti Vitae sunt postea Suitae& ab exteris Suiceri appellati,deibus hodie Suicia nomen habere putatur. Et quidam fieri potest, quod quidum eorum uein Vraniam& inferiorem Syluaniam, atque ad inferiora lacus& Hassle usque. scribit Ve-oublis Beda agrum Vitarum apud Saxones aliquandiu uacuum& sine habitatoribus anteCaroli magni extitisse. Alij aiunt Carolum magnum emisisse decem millia Saxonum,en dicitfuerant Albingi, habitauerantque iuxta Albim, illos inquam miserit ad Rhenum, in Braamiam Flandriam& alia uicinia loca. Similiter miserit aliquot millia Saxonum(fortassis meratos Vitas) ad Alpes, ad eum locum ubi ex Germania iter patet in Italiam. Item miseritMammillia in Transsyluaniam, regionem scilicet quae est ad orientem Vngariae.Quomodo suitenses& eorum prae-fecti se gesserint erga Imperatores, priusquam mutuo soe-dere sibi sociarentur.Nno Christi 1212. Friderico secundo electo in Romanorum regem, eoque ex Sici-tia per Tridentum Curiam usque ueniente,& modico militestipato, Otto Impera-tot depositus ab imperiali dignitate, collectis copijs in Sueuia, nitebatur Fridericumimpedire ne se reiecto ille potiretur rerum. Vnde in Assaria& superiori Germania dissidiu interindique magna excitata est discordia. Dux Zeringensis& quidem comites in duos Sefaretend& Ergouia adhaerebant Ottoni,& contrà abbas S. Galli, Dominus de Saxen, coAiburg& alij multi fauebant regi Friderico, potenter conducentes eum suis copijsomitantiam usque,& deinde ad Basileam. At dux Zeringensis cum suis VchtlandenAusgoiensibus& episcopo Argentinensi astabant Ottoni Caefari, qui ab VberlingaCansacum descendit, atque hinc in Saxoniam fugit. Interim dux Zeringensis& episco-gentinensis Friderico conciliati, praestiterunt illi iuramentum.Anno Christi 1222. electo Henrico filio Friderici Imperatoris in Romanotum regem, e-pus Argentinensis paulo post, anno scilicet 1228. illi rebellis, magnam in Alsatia ex-im tragoediam. Collegit rex exercitum in superioribus Germaniae atque in Alsatia, cu-aux erat comes de Pfirt. Similiter episcopus Argentinensis, aliquot comites& domini,mitas ipsa Argentinensis coaceruabant magnas copias, quorum dux belli erat Albertus co-Habspurg, qui postea factus fuit Landgrauius Alsatiae. Congressi autem hiduo exercitus Pugna apudde Blodeisheim quatuor scilicet milliaribus infra Basdeam commissaque pugna comes de Blodesheim.Pfirt