De Germania1652*icimus Francorum sine haerede mortuus, Vuitunino Francorum regi, qui etiam Piperus deCitur, ducatum ex commisso reliquit, quem deinceps filius eius Carolus magnus& primus beto Burchardo primo infulato episcopo Vuirceburgensi eiusque successionibus& ecclesiæ in prprium donauit, anno scilicet Christi, 52. Quod autem quidam scribunt, Francos sub quodamImperatore exemptos fuisse decennio à tributo& uectigali persoluendo, ac deinderurium adctos ad eorum solutionem, illi autem responderint, se liberos esse Francos, Albertus Kranzhebet pro fabula, quum Franci nunquam fuerint Romanis subiecti, sed contra Franci exclusirint Romanos Gallia, occupatintque ipsi regnum illud. Quum uero Carolus magnus donoderit episcopo Vuirceburgensi ducatum Franciae orientalis, intelligere debes per ducatumDucatuscalem ciuitatem Vuirceburgensem& caetera oppida, uicos, territorium, ditionem, homines/Pranciaerientalis.omnia bona quae Heranus ultimus dux possederat, non autem uniuersam orientalem Franam. Nam eo& longo tempore sequente, multi duces, comites& heroes in Francia orientaRotenburgi scilicet super Tuberum, Cochenbergae, quod hodie Camberg dicitur, Babenbogae, quod hodie Camberg dicitur, Babenbergae, Suumfurti, Vuormaciae& Limpurgifuerunt, etquibus Friderici, Eberhardi, Otones, Popones, Conradi, Henrici& alij duces atque commeFrancorum prodiere, id quod historiae& uetera literaria monumenta passim indicant. Seoiliis nullus Fracorum dux dicebatur, quam qui Vuormaciae& Lympurgi ultra Rhenumtabant. Et uidetur mihi(inquit Frisaeus) uerisimile ob nonullas causas, adhuc quasdam comme& equitum familias ex his ducibus& comitibus deriuatas, hodie etiam apud nos extare.rum iurisdictio siue iudiciaria dignitas super praedis, incendiis, allodijs, beneficiis, hominibusuindicta sanguinis(ita hi casus in diplomatis imperialibus nominantur) per totum Francia-entalis ducatum& episcopatum Vuirceburgensem apud unum& solum episcopum manetQuare tanquam ex lege hactenus obseruatum est, ut episcopus Vuirceburgensibus electisEpiscopustatitur glaes& mox ad publicationem populo faciendam procedentibus, ac deinceps etiam semper tendiebus& solennibus conuentibus, in signum ducatus per electionem acquisiti, gladius proratur, quo ut territorij dominus sontes puniat, insontes tueatur. Vnde ab antiquo apud ecam Vuirceburgensem in hodiernum usque diem cautum est, ut non alius, nisi solus episcop-tanquam dux in suo territorio bannum, id est, iudicium& uindictam sanguinis commitaproscribat. Vunde illud tritum.Herbipolis sola, iudicat ense& stola.Genealogia ducum& comitum Fran-coniae exua ducatum episcopalem, quidam talem signarunt.SifridusGebhardusEberhardusBauariaepiscopusConradus Otto CunoHermanus autdux comes comessecundum a- Conradus HenricusHërttertius CaelarCæsartus lmylios HenricusCõradus primus in hac genealogia habuit uxorem filiam Ottonis magni Imp. fuitDux Vuors dux Lotharingiae, dictus Conradus de Vuormacia, eò quod plerunque Vuormaciae cummaciae. am haberet. Metropolis sui ducatus fuit Rotenburgum iuxta Tuberum fluuium. Ctem in pugna prope Augustam, corpus eius Vormaciam delatum, ibi fuit sepultumbunt duos fuisse Conrados Franconiae duces. Prior habuit uxorem filiam Henrici aucupantea maritum habuerat ducem Lotharingiae, celebrauitque anno Christi 942. alterummentum in ciuitate sua Rotenburgensi. Posterior uero fuit is, qui prope Augustam ineComitesFranconiae. fuit gener Otonis magni. Post hunc Conradum fuerunt comites Franconix usque acCxsarem, qui& ipse uocatur dux Franconiae, cuius frater episcopus fuit RatisponenstConradus Caesar Henricum tertium, qui etiam dux fuit Saxoniae& comes à Kalu-ro scribunt, hunc Henricum tertium comitem fuisse de Kaluu, atque Conradi Caesaris siHenryxisse uxorem. sequitur continuatio prioris genealogiae.