734De GermaniaLibr III.735Lubecum, una ex praeclarioribus per ciuitatibus, ad uiuum hicConicta.Votre très-MARINE ET COLONIESTubeckvnser-IacobB. Virgoxx xxxxS.P.Cathedral ecclia S. Otiliaun desDer ThumdesVotreonBurgide laPraetotiumHospital ulcere sorumTrabszRathauspiriesPorta obstructaBlater hausS:lohanque nous a quelquesssule de la riviereV. vlantEt1e 7eAm Thamꝛde monsieur le^de moyen deH.F.PVotre très-hier partoutVotre beauÄsterinMARINE ET COLONIESVotre trèsa leVotre très-MonsieurMännerinVotre très-hier et deI.L.S.Mg11.7.25DruckDasVotre estéMARINE ET COLONIESoCultivateurwurde zu können sein.Monsieurde laH. SchaefwelkeKönnenF.TrubyKing.Lwagnitz AF.TrubyKing.A. Bl. IG.C.F.P.décidéesVbecum urbs Vuagriae temporibus nostris splendidissima,& insigne emporium, mamediocrem afferunt rerum mearum iaturam, quum in tuam urbem mercatores ferè omnesgnificis ornata aedificijs, potens in mari& terris, praecipua inter ueteres Vuandalicascommigrent,& salina mei iuris sub Luneburgi arce nuper reperta, tuo sale nimium uilescit in-& maritimas ciuitates, sita hodie inter ripam Trauenae& lacum Vuokenissae, ab utroquegectorequum fuerit mediam nobis urbis tuae ditionem permittere,& itidem salinae dimidium.latere irrigua ciuitas. Olim autem sita fuit in Suuartouu, in optimo maris portu& à pque in reliquum tempus nulla sit nobis posterisque nostris controuersiae materia. Cum comesscatoribus inhabitata, quam Gotscalcus Christianus princeps Obotritorum, circa annonannueret, sed oraret ut fortunae suae, quam illi miserator deus permitteret non inuideret,num Christi 1040. inchoasse dicitur,& extructo in ea burgo appellasse nomine filij Butam,&dux mercatoribus suis, aditum Lubeci interclusit interdixitque. Insuper uenas salinae Todeslo Salina inPrima origo Henricus Buti frater uocauit eam Coloniam magnam. Passa tamen multas afflictiones à Ruraimmissis aliunde aquis interturbauit, ut exilis inde fructus esset. Sicque Leo tandem Lubecum Todeslo.Lubeci. gianis principibus, superuenit Adolfus eius nominis secundus, comes à Schouuenborg quensui fecit iuris. Nam uidens comes quòd neque ipse prouentum sui loci poterat magnum expe-Lotharius Imperator comitem quoque creauit Holsatiae anno 1140.& transtulit eam à mari aCtare,& quòd ducis in se indignatio grauiores minitaretur exitus, permisit duci nouum Lube-locum superiorem. Dum autem ponit fundamenta, inuenit uetera quaedam fundamenta ubicum. Obtinuerunt quoque Lubicenses per Leonem, apud regem Dansae Vualdemarum, libeCimbrorum scilicet(ut putatur) Cimbriolim urbem construere satagerunt propter loci opportunitatemrum& securum accessum in regnum Daniae pro exercendis commercijs. Anno Christi 1163. consen-conatus.sicut& postea Crito Obotritorum princeps, acerrimus Christiani nominis persequutor,tiente Henrico Leone, episcopatus Aldenburgensis translatus est Lubecum,& Gerardus epilposthabito ueteri Lubeco Suuartouu, paulò superius ad ripam eiusdem fluminis Trauenae, nccopus construxit in harena ecclesiam diui lohannis, in qua& duodecim ordinauit sacerdotes. Episcopatusua coepit moliri fundamenta. Sed neque Cimber neque Vuandalus sua molitione profece-Anno millesimo centesimo octuagesimo secundo, Henricus Leo Imperatoris ferens perse. Lubecensis.runt, dilabentibus breui& euanescentibus initijs coeptae urbis per grassantia bella aut alias acutionem, fugit Lubecum ac deinde in Angliam. Fridericus uero Imperator succensus Lubecensib. obuersiones. Seruatum fuit hoc decus dicto Adolfo, qui cernens quàm optime Cimbrorum olimSedit eorum urbem, coegitque eos ad deditionem. Illi tamen prius principis sui consilium requidux,& deinde Crito Vuandalus, inter lacum Vuagenitz uulgo dictum& flumen in colle urrentes, iussi sunt sese accomodare tempori& necessitati. Ab eo igitur tempore, Lubecumbis moenia inchoassent, sed tempestatibus bellorum impliciti ab opere destitissent, tertius ipsesubiectum fuit imperio& nouis fultum priuilegijs. Mortuo autem Friderico Caesare, anneLubecum ciuitatis fundamenta coepit iacere, Lubecumque de Suuartouu cum nomine transtulit in supericmillesimo centesimo nonagesimo quinto, Lubecum se rursum dedidit duci Leoni. Quinque annis Lubecur urbitranslatum. ra. Locum illum antè dixere Bucu, quem Adolfus ruderibus eiectis in formam oppidi uallopost mortem ducis Henrici, Vualdemarus dux Schlesuuicensis frater Canuti regis, bello coëgit imperialis.cinxit. Nam maiores eius partes iam flumine& lacu praemuniebantur. Et quum paulò post àLubecum& Hamburgum sub regnum Daniae.Et quum posteris annis DaniNicoloto Vuandalorum principe spoliaretur,& deinde anno 1158. graui incendio absumereturciuibus Lubeci intollerabilia imponerent onera, impetrauerunt Lubecenses à Friderico& ab Adolfo rursum instauraretur, incrementaque susciperet, Henricus Leo uidens eam urbemsecundo, anno Christi millesimo ducentesimo uigesimo sexto mandatum ad uicinosBardouicus maxima importare Bardeuuico derrimenta, quum mercatores Lubecum peterent maritimam urprincipes& terrarum dominos, quorum auxilio eruerentur à Danorum dura seruituemporium. bem, priore relicto emporio interpellabat comitem his uerbis, duo sunt quae magno rerum mexte, id quod& factum est, liberatique sunt ciues ab omni Danorum molestia, restituti ad prio-rum detrimento tibi uidentur accedere. Bene feceris si ad aequitatem respiciens, moderariremces suas libertates& iura. Mutauiritaque urbs ista in sexaginta annis saepe dominos. Nampro dignitate patiaris. Lubecum dico nouam urbem,& salinam tuam in Todeslo, quae mihi nonBekitetadmedio-