761LibetIII.proprietate degenerantes, coeperunt Christianos persequi. Misteuus tamen poenitentia du-es& Christianis adhaerens, perfectionem à suis passus, sponte in exilium concessit,& Bar-nici paenitentiam agens, reliquit tres filios, quos sustulerat ex Margareta filia Henrici Rom.aut ut alij sentiunt, ex ducissa Thuringiae& Saxoniae. Nomina filiorum surit Vdo,&Madrach& Gneus. De V done legimus, quod ob infidelitatem& tyrannidem suam à Saxoe quodam anno Christi 1095. fuerit trucidatus. At filius eius Gotscalcus, quem tamen SaxoGotscalcus.prammaticus Apribignei filium asserit, fuit uir catholicus& pius, Vuinetae in regem corona.& tandem una cum alijs Christifidelibus iuxta Albim propter fidem catholicam interfe2. Suo enim tempore Vuandali temporum opportunitate freti hunc religiosum principemgeneris, dum conuersioni& saluti gentis cum episcopo lohanne instaret, inita conspirationecivitate Leontio crudeliter trucidarunt. Passus est autem septimo Idus lunij cum praesbyte. Gotscaleuslippone, qui super altare fertur immolatus cum alijs multis tam clericis quàm laicis, qui diuerpro ChristoMo Christo supplicijs sunt interrempti. Iohannes episcopus senex cum caeteris Christia moritur.in Magnopoli captus, seruabatur ad triumphum. Ille igitur pro confessione Christi fustibusgefus, deinde per singulas Vuandalorum ciuitates tractus ad ludibrium, cum à Christi confesneflecti non posset, truncatis manibus& pedibus corpus eius in plateam est proiectum, caintuero desectum, barbari conto infigentes in titulum uictoriae deo suo Radagasto immolaueet Crudelem ergo Vuandali perfectionem exercentes in Christianos, occiderunt episcoBremensem, Hamburgensem& Megapolensem. Vnde motus Ordulphus dux Saxoniae,modecim annis armis non potuit compeicere eorum insaniam. Filia regis Danorum relictaLodicalci, apud Magnopolim ludibrio habita est. Nam rebus omnibus expoliata, uestibus Gersealeidamdetractis nuda est dimissa cum aliquantis Christianis mulieribus. Hanc enim Gotscal. uxor.praegi Caniuto militans in Dania meruit uxorem, ex qua filium Henricum suscepit. Ex prioreeromatrimonio natus est filius Bute. Exarsit post Gotscalci necem grauissimum bellum,omnilii immeritam patris mortem iustis doloribus uindicare contenderent. At Vuandali ex-tes enCarentes, demoliti sunt arcem Hamburgensem,& euerterunt urbem Slesuuicensem. Timen-qui Gotscalcum interfecerant, concitauerunt tumultum in populo, exclusisque filijsexercierenxerunt Critonis principatum. Henricus profugit ad Danos unde maternam duSturpem,& Bute ad Saxones, quaerens auxilium ab eorum principibus. At Vuandali tana animi obstinatione libertatem defendere annisi sunt, ut morimallent quàm recipere Christianismum aut tributa pendere Saxonibus. Haec enim cohaerere arbitrabantur, ut alterum sine alteconon esset. Ibi fuit causa& radix odiorum. Tantum enim ingrauata sunt tributa, ut exindeperrinax Christianismi odium nasceretur. Dux Bute à quo Lubecum primum Buta fuit ap.Lubecum dieresum, plurimum muniuit oppidum ipsum, pulsusque est unà cum fratre Henrico tota ditioActum Buta.Critone Rugiensi, tandemque ab eodem ante Plonam Holsatiae arcem interfectus, relinpens filium Idam. Crito interim assidue luctabatur aduersus Saxones& multis laboribus seétendit, ne rediret ad iuga Christianismi& tributorum. Henricus uero Gotscalci filius uidensetmis non posse oppugnare hostem, dolo& insidijs aggressus est ipsum. Quod idem Critodere tentabat, qui ob senium iam arma gestare nequiuit. At Sclauina uxor Critonis affectionHenrico quàm marito, praemonuit Henricum& indicauit collocatas sibi insidias, factumqueSque Henricus per Danum quendam securi auelleret Critoni caput in conuiuio,& acciperetdauinam uxorem eius, obtineret paternum principatum& omnem Vuandalorum regio-dantum libet rebellem. Gessit grauissima bella contra Rugianos, quos& in monte quoastrauit. Seruat hucusque mons nomine suo uictoriae memoriam, Raueberg scilicet dictus.am Rugiani etiam tum dicti sunt Raui,& ab illa die Rugiani facti sint Henrico tributarij,int& Vuagrij, Polabi, Obotriti, Kissini, Circipani, Pomerani,&c. Vt autem haec tibi clario.raflant, libuit sub iungere successionem principum Magnopolensiumà tempore Caroli magni usque ad Henricum Leonemducem Brunsuicensem.AritbertusEE