De Germania800Quando Bohemia euecta in regnum.Nno Christi 1086. apud Moguntiam in conoprincipum ab Imperatore Henrico eius nom-quarto Vratislaus rex declaratur, Morauorumigno, quod antea extinctum fuerat, in Boheptranslato, Polonia, Schlesia, Lusacia, Morauiahemorum regno adiectae. Gilbertus Treuirorum archscopus cum eo Pragam missus, qui coram prouincialibusgem inungeret, regalibusque adornaret insignibus. IdeoLeanno factum, acclamante populo, Vratislao regisalunor atque uictoria. Suatana quoque regina cum eo cta. Post hunc Vratislaum quidam scribunt pluribus an-terregnum fuisse. Nam Conradum fratrem eius acVratislai filios non regis sed ducis tantum nomine usoquam regni decus homini non prouinciae datum fuisse-duit etiam populum libertati assuetum, adorare regemse dominum uenerari regem, uitae& mortis ferentem arbitrium, temperabant factumDut praeres nantis, ut ducem potius haberent quàm regem. Quin& principes ipsi regis nomine& dige amatur.te temperantes, satis habuere dici duces Bohemorum. Verum Vladislaus quarto loco nanouissimo rege, cum militaret Imp. Frid. tum Mediolanum oppugnanti ibique operam nepraecipua, Imp. remunerationis loco coronam imposuit, regemque Rom. imperij sociurlauit,& ita auctum dignitate, remisit in regnum, deditque ille quae ferret insignia in clypeo,Leonem caudae bifurcatae in campo candido.Religio Christiana apud Bohemosin sectas scinditur.Nitium dissentionis Bohemorum, fuit simultas scholasticorum. Nam cum Imp. Caroanno Christi 1770. publicum Pragae gymnasium collocasset, idque summa cura ad bonumdum prouexisset, cum esset imperator in tantis reipub. curis maximo affectu deditusLris, aderat aliquando disputantibus in philosophia magistris,& captus altercationis didine permansit auscultans in quartam horam. Cum ab aulicis admoneretur, esse iam dicoenae tempus, quòd fastidio premerentur rixosarum disputationum, ille respondit: uos ququaeritote, iste meus cibus, audire de literis, exuperat omne ciborum desiderium. In hoc ymsio, cum Teutonici Bohemis praeualuisse uiderentur, indoluere Bohemi quòd ab aduenislohannes rarentur. Ex quibus quidam lohannis Vuicklef librum comparauit, in quo de iure diuino, etVuickleff.clesiastico,& ciuili, deque ecclesia& clero multa disseruntur. Hunc Pragae intulit& ex eo suntptis argumentis, Bohemi Teutones fatigarunt. Multae quoque contentiones, multa conui-Teutones hoc uidentes& locum sib& inter iuuenes aliquando homicidia fiebant.tes, supra duo millia uno die abierunt anno Christi 1408. trium itinere pergentes,lohannes Hus tunc emicuit, uir obscuroLipsensis scholam iam impetrato priuilegio enexerunt.Hic cum esset peractisschola.co natus, ex uilla Hus, quod anserem sonat, cognomen mutuatus.ingenio& lingua satis disertus, lohannem Vuiclefum extulit apud populum, afferercum ex hac luce migraret, in eum cupere locum peruenire, quem Vuiclefus tenerenRedigunt RomArticuli Bo ius doctrinam Bohemi renouarunt, haberque sequentes articulos.pontificem in ordinem, neque eam caeteris antistitibus esse augustiorem ac uenerabiliorahemorum.sacerdotes nullum discrimen ducentes. Presbyterum non dignitatem sed uitae meritum-ficere potiorem. Animas corporibus excedentes aut in aeternas è uestigio poenas demgi, aut perpetua consequi gaudia: purgatorium ignem non inueniri quo aliquandotur. Stultum arbitrantur defunctis parentare, auariciae sacerdotalis inuentum esse-tima maximi, diuorumque simulachra è medio tollunt. Aquarum palmarum quod ac caeterrerum benedictiones irrident. Mendicantium religiones, malos daemones inuenissedotes pauperes esse debere, sola eleemosina contentos, non opes, non pecuniam poset