IIII.Libl821eingunt in Canuntum& Vualdemarum, Canutum quidem occidentes, Vualdemarum autemnugientem sauciantes. Tunc insaniens Sueno Vualdemarum elapsum, edicto emisso iubetconnes esse paratos in armis, ad petendum regni hostem Vualdemarum. At Vualdemarus conciiatis sibi Canuti militibus& multis ex hostibus ad eum Ieficientibus pugnam inijt cum Sueonis exercitu, uicitque,& in fugam Suenonem uertit. Sueno uero fessus resedit in arborum ra-ice,& ab agrestibus superuenientibus ferro caput eius ferè praescinditur. Hic exitus Suenonis:quisi pares regni passus fuisset, pacificus diu regnasset. Sed perfidia illum perdidit.De Vualdemaro magno rege Danielae.Ppresso per fraudem Suenonis Canuto, ipsoque SueMonsieurnone perempto, Vualdemarus solus totius DaniaSchütterinregnum accepit, quod diu ac feliciter administrauit.In primis autem Vuandalorum insolentiam repressu-rus, simul etiam in eos Christi fidem per occasionempropagaturus, primam expeditionem in eam gentem post ac-ceptum regnum parare instituit, feliciterque primam expeditio-Inem consummauit. Deinde rursus anno 1161. totis uiribus adortus Rugianos, Henricum Leonem socium aduocat, mari ter-raque oppugnat& facile eos ad officium cogit, acceptisque obsi-dibus exercitum incolumem domum reducit. Postea ueniensrex Metim ad Imperatorem, imperio Romano se deuinxit, nonut in coetum uocatus accederet more aliorum principum, sedmagis specie quàm re imperio sociatus haberetur. Eit deindePertmagnus belli apparatus contra Vuandalos, qui in littore ma-ris habebant principatus, insignes ciuitates& insulas, nempeSuerinum, Recenburgum, Vuolgastum, Deminam, Offnen,de vousbeArconem in Rugia, ubi adhuc uigebat idololatria. Erat tunc Rugiae ciuit deRugia caput Vuandaliae, habens duas insignes ciuitates Ar-Eodem& Carentum, quae hodie in nihilum redactae, aut maris exundatione subuersae, ant prin-repunira deletae, in nouam propinqui littoris urbem, quae nunc Stralessund dicitur, translataeSicut etiam Magnopolis, urbs quondam clara& magna, in uicinam transijt Vuismari.Ex hoc tempore quo Vualdemarus expugnauit Vuandaliam, in multos annos durauite ad coronam Daniae subiectio, ut semper regi fideles militarint& fecerint imperata. No-sime autem cum omnes Vuandali reliqui suis principibus parerent, subduxerunt& Rugia-à colla iugo, cum mortuo eorum principe non relicto corporis sui haerede, dominium transi-et ad principem Vuologasti& deinde Pomerani. Nam Vuolagastensis principatus, idemVuolgastisisdictus dictus, nunc concessit in idem imperium ducis Pomeraniae. De qua re& supra in principatusomerania multa diximus. Anno Christi 1171. Vualdemarus celebratis in Ringstat comiqui e Bardeseis filiode eius Canuto cornato, induxit in animum, gentem Vuandalorum adigere ad Chricana sacra, simulque praedandi in mari& in insulis Daniae finem facere, qui Vuandalis quotidias'erat quaestus Post expugnatam ergo Rugiam, statuit praeclarum illa tempestate oppidumIulinum.Pomeranis Iulinum oppugnare, quod crebras inde fieri in mare& in Daniam excursionespertum haberet. Principes interim Pomeraniae Bugislaus& Casimirus fratres indignati,fodres in eorum ditione ista perageret, ducem Henricum Leonem implorauerunt, renoua-cupientes apud illum pristinas pactiones, quas plebs incauta inuitis principibus uiolasset.et amplificandae ditioni ubique intentus, non grauatè annuit postulatis. Sed dum Henricusiectionem quaerit, quam illi refugiunt, sola foedera deposcentes, euenit ut nihil inde nouare-tur. Rex interim mouit in Vuandalos, perque magnum lacum in Oderam nauigans,Stetino preclaro oppido copias admouit expugnatque: deinde Iulinumtulinum desaggrediens, redegit illud quoque in nihilum. Et certestruitur.tum actum fuisset de Vuandalis. nisi rexmorbo correptus interijsset.II 3 Vualde