878De UngariaSigismundus infeliciter pu-gnat contra Turcas.Nno Christi 1395. cum Turca Pazaita omnem Thraciam cum Macedonia, The###liaque subegisset, tunc Bulgaros quoque adijt qui sub Sigismundi regis Vngariae ditionerant. Vnde Sigismundus misit suos nuncios ad Pazaiten, monens ut ab inuadendoAgno suo desisteret. Differt Turca responsum donec tota Bulgaria est potitus. TaodBulgaria decaduceatorib. regis arma ostendens respondit, se ius auxilio armorum sufficiens haberetrahitur VnHaec regi uestro inquit renunciate. Irritatus his responsis rex, anno 1396. belli maximum appgariae.tum conflauit, missis etiam oratorib. ad Carolum regem Franciae suppetias orauit. Rex fciae Sigismundo gerit morem, mittitque uiros belli non expertes. Sigismundus uero cui Francemores cogniti erant, timens ne per arrogantiam temere quicquam comitterent, Turcarum in bellogrendo conditiones modumque Gualtero duci explanat. Nihil, ait, festinandum est. Vngari quipxime Turcas incolunt, nouerunt consuetudinem eorum: hos primo hosti obijcere oportet. Frauero consilium regis parui habentes, primas sibi pugnando partes arrogant,& Iubrici uino IudoyGalliinfesliciter purindulgentes, bonis horrori erant. Cum autem Turciam nostri permulta milliaria uastarent, t degnant.obsederunt Nicopolim ciuitatem. Cumque amplissimum ductaret exercitum Sigismundus, sen-eum dixisse: Non solum Turca nobis nequaquam est formidandus sed ne coeli quidem, si tonruerent, quorum ruinam stantib. hastis subire possemus. Interim Turca contractis copijs tecit cuneos, cum uno solo se ostendens. At Sigismundus rex conuocatis primoribus. rogabat, uxgaris primum concederent pugnandilocum, quod ipsi mores Turcarum nostent,& audaciores essentdum Francos post se pugnaturos confiderent, neque terga daturos, Franci uero magis instabamquod à remotis uenissent Inter hanc disceptationem uidentes Franci Turcarum cuneum primomox sine ordine in illum prorumpunt, uiriliterque cogunt hostem retrocedere. Tunc succete secundo cuneo, desiliunt Franci ab equis ut mos eorum est, peditesque certaturi irruuntinturmas. Et dum diro bello utrinque pugnaretur,& uniuersae regales copiae nondum ex ordine-struxissent acies, uidentes Vngari sellatos Francorum equos, cursu transuerso regia castra re-tere, putabant illos hostili manu extinctos, unde exterriti fugam ineunt,& fit strages ma:interque Francos Angli, Poloni, Sueui, Bauari mixti, multi ceciderunt. Defatigatus carde hoffad capturam& quaestum se conuertit, maximusque captiuorum fit numerus. Quin etiam Sidus, qui coeli ruinam paulo antè contempserat, in manum hostium peruenisset, nisi parua cSigismundusDanubium traiecisset. Reformidato autem Vngarorum impetu ob rem male gestam, re-fuga elabis stantinopolim effugit, hinc nauigauit Rhodum,& Aeqaeum loniumque pelogus emensus in-tur.matiam, lustrataque Dalmatiae ora, in Croatiam uenit. Interim Vngari pristinam factionem reuentes, defunctaque Maria, regnum Ladislao filio Caroli offerunt, ut iam supra scripsimus. Quodcum Sigismundum in Dalmatia non laterent, dissimulabat omnia, quousque tandem quorumprocerum ope in regnum fuit restitutus. Sed nondum cessauerunt coniuratores à contemptu etpraesertim quod in prima coniuratione interfecisset 32. nobiles equites,& paulo antè remme gessisset apud Nicopolim, iamque inijsset intemperantiam, praesertim foeminarum, quib./licentia coelibatus se fecerat ob noxium. Postremo anno 1401 multi proceres regem adeunturpatrata ab eo facinora obijciunt, expostulantque ob rempub. male gestam,& illatis conuitijnus regi inijciunt atque capiunt, Ladislaum regem declarant&c. Historia haec supra est expeNumerus de ta. Vt autem reuertamur ad caedem quam Turca iuxta Nicopolim Christianis intulit, siendumcisorum apud captiuos Christianos a Turca fuisse occisos, paucisque parcitum, nempe Iohanni NiuerneniNicopolim.alijs 22. proceribus. Redemptio eorum fuit 200 millium aureorum nummum. Perijt etiam inillustris comes Henricus de monte Pelligardo, attauus Vdalrici moderni ducis Vuirtembegensis. Referuntur occisa de Christianorum exercitu 20.millia,& de Turcis 60. millia.De morte Sigismundi.Vm Sigismundus senio grauaretur, Barbara imperatrix de retinendo imperio solleta, uocatis quibusdam Bohemiae baronib. asserit imperatorem breui moriturum,& futurain regno turbationes, nisi rei suae consulant. Quietis unam uiam, si se uiduam rex Polorducat uxorem, Placet Bohemis imperatricis consilium, mulier iam anus noum coni-complexa, filiam quae in spem regni creuerat,& Alberto duci Austriae nupserat, ex anmodi