§6 ALBII TIBULLI

Elicit, & tepido devocat ossa rogo.

Jam ciet* infernas magico stridore catervas;^

Jam jubet adspersas lacte referre pedem.

Cum libet, haec tristi depellit nubila caelo ;

50 Cum libet, aestivas convocat ore nives.

Sola tenere malas Medeae dicitur herbas ;

Sola feros Hecatae perdomuisse canes.

Haec mihi composuit cantus, queis fallere posses.'Ter cane, ter dictis despue carminibus.

5 J Ille nihil poterit de nobis credere cuiquam ;

Non sibi, si in molli viderit ipse toro.

Tu tamen abstineas aliis : nam caetera cernetOmnia, de me uno sentiet ille nihil.

Quid credam ? nempe haec eadem se dixit amores60 Cantibus, aut herbis solvere posse meos.

Et me lustravit taedis , & nocte serenaConcidit ad magicos hostia pulla Deos.

Non ego , totus abesset amor, sed mutuus esset,Orabam: nec te posse carere velim.

ELEGIA III.

bitis Asgeas sine me, Messala, per undas,

O utinam memores ipse, cohorsque mei!

Me tenet ignotis aegrum Phaeacia terris :

* Jos. Scalig. Abstineas avidas mors , * precor, atra manus,

modo mora. A- n . , . .

Iu, tioUni«. S Abstineas, mors atra, precor, non hic mihi mater,

Quae legat in moestos ossa perusta sinus :

Non foror, Assyrios cineri quae dedat odores,

Et fleat effusis ante sepulcra comia;

Delia