De Machina Marlyensi. 39

sese tangentium, miscentur caua prominentibus solidis

partibus, totidem ueluti interueniunt eiateria, quoteminent monticuli, et dum singula renituntur, singulaaugent motus difficultatem, ex quo sequitur, corpora,quo inaequalia magis et aspera item quo molliora sunt,eo plura in iis impedimenta motuum deprehendi. Etquoniam eiateria modo laudata, tanto fortius obsistunt,quanto magis curuantur, apparet, prae ceteris ad am-plificandam affrictus difficultatem multum conferre mo-lis alteri insidentis pondus, et dum ob priorem causam,nempe asperitatem, motus impedimenta crescunt proratione amplitudinis superficiei, ob grauitatem denuoet experientia teste, multo maius augmentum conse-quuntur, quod potissimum Hirei et Amontonii phi-losophorum celeberrimorum opera diligentiaque estdemonstratum, uid. Dn. de Fontenelle Hist. Acad. R. sc.a, 1699. p. 12g. sq. Etsi quis existimet, tolli omnino pri-mam causam posse, si polities inducatur corporibus,etmateria pingui u. g. oleo amplius lubricetur, fallituromnino. Siquidem polities et pinguedo excluduntaerem, qui caua inter corpora residua replet, quo factoaer exterior incumbens tota sua grauitate, nouum etualidissimum motui obstaculum producit, uti ex mar-morum laeuigatorum sibique impositorum experimen-tis constat. Et quis ignorat, quae hodie de mutuacorporum attractione, tanquam aeterna naturae lege,philosophi tradunt, quae utrum in singularibus con-iungendis, afirictuque eorum augendo, momentumhabere queat, explorandum restat, conf Dn. GravesandeInstit. Philos. Newton, p.n. et 333. Ex his intelligipotest, quid requiratur ad judicium de affrictu machi-narum ferendum. Glaciem laudabili instituto fregit

Amon -