19 Caspari Bavhini Theatri Botanici 20

NoMeU. A' tu b ero sis radicum nodis,no-,dosum appellant: Graminis, vel auenae fyl-uestris genus, Gefnero e : Gramen nodo-sum, LugdUA. hist. Grämen tuberosum siuenodosum, Camerario: Gramen bulbosiim,Tabernaernont. Gramen caninum nodo-sum , Gerardo : Agrosteos alterum genus,Dodonaeo. Germanis, Knvllengraß. Belgis,Jgnoopgste , jQiobbeläcbtiggrd*, oft Chfieracbtiggrai. Anglis, fftiobbie , or Kgiotti? Dogsgrajfe>or Couchgrajfc. Sunt qui herbam Bromon,aut Bromi herbae speciem faciat) quam AonBromum, sed a veteribus pro legitimo gra-mine ac Agrosti habitum Dodonaeus j iu- ]dicat, Sc ex Marcello g Empirico probareconatur: Herba,inquit, quae Grame diciturnodorum viginti septem, in vino ad mediasdecocta,&c. An forte Aegilops Bulbi genusapud Plinium b fuerit, cuiiis nomen soluminter bulbos extat,

Qy alitas et vires. Temperamento Aviribus cum Canino officinarum conuenit iradices sapore sunt dulci Sc grato, quibus-dam i tamen glandium instar, saporis ama-ri & acerbi. Veteres k Sc ädüersus calcu-lum, Sc vesicas morbos commendarunt * si

qui Sc Oryzam syluestrem,dici posse censet,cum Plinius l oryzae radices Gemmeae (velvt alij, geminae) rotunditatis tribuat. In hi-storia Lugdunensi, planta a Mycono mista,Sc his verbis descripta exhibetur tpafsim inpratis prouenitjaltitudine dodrantali: caulevnicQ,rotundo,geniculato, qualis est Triti-ci calamus ,in qüo folia prorsus gramini si-milia, in summitate veluti Auenae particu-lam habente : pro radicibus bulbi duo sub-furtt, minor maiori insidet,vterq, candidus,dulcis, Graminis modo, vt inde Graminisspecie esse collisere possis: quod si a Veteri-bus descripta,eaforte quae a Theophrasto m* 3 % dicitur, quia Coicem interSc yovvoQvTkcL, id est, Sa quae folium habentarundinaceum Sc angulosum recenstt: prae-terea Coicem quaedam exemplaria ha-bent) bulborum h generibus, qui radice rö-turtda Sc squamosa sunt, adseribit. Hocaddit Mycontis, se audittisse lepores magno-pere delectari,noctuq:. eius radices effodere.An idem cum Gramine nostro gemmeo ?

III. GRAMEN NOÖOSVM SPE

CA PARVA.

enim (ait Marcellus) nodorum viginti sep- 0tem, ex vino ad medias decoctorum, A ex-pressorum atqUe colatorü, decoctum strah-gurioso , et vini cyatho vrto, potui detur,adeo potenter succurrit, vt vbi sine tormetovrinäui facere coeperit, dari rtort oporteat:sed, febricitantibus, ex aqua sola, dabitur.Recetiores modo huius, modo Canini radi-cibus indifferenter vtüntur *. Verum A ngligMedici huius radices,quas efficacissimäS ex-periuntur, valentius obstructiones expedi-re & vrinanl ciere,qiiam vulgaris, statuünt:quare, si communiter haberi posset, Caninopraeferremus. D

II. GrA.MEN GEMMEVM, scU N.QDOSVMaltervm i praedicti species est, radicibus,gemmeae rotunditatis, vnionum instar can-didis , quatuor aut quinque simul, ac si stiloestent transfixa?,iunctis,culmis cubitalibus,geniculatis, folijs Tritici, panicula seu iubäMilij, feminibus Auenae, sed breuioribus Sctenuibus aristis vt Oryzae, graminis modoradice propagatur.

Locvs. Hoc circaPatauiunl,in monti-bus Euganeis, legimus.

Nomen. Gramen gemmeum, a radicis

III. Gramen Uodösvm spica parva:radice est parua,nodosa, albicate, fibris pau-cis Sc breuibus adhaerentibus, cui ceu alter

nodulus inferiore multo minor insidet, ca-formavocamus: Caesalpino, Perlara vülgi, E lanioest laeui,internodijsaliquotdistincto

c de colleEfhne stirpmm. f Dodonxm pempt. 4. tib. cap.5. & tih-A. cap .!. g cap.26. h üb.ty.caps. i Lmdun.l.^-i.lO. k Marcelli*BmpiricHS cap,i$. 1 tib. 18.C.7. M 1. biß.plmt.16. n 7.hißor.ptm.lj.

Sc cubito