DE PRINCIPIIS RERVNMtitate, alteritate, ſtatu& motu in Timæo ac vophiſta, ab eoſunt pꝛodita,& quodam modo in principijs numerata. Quęcum rerum naturæ ac generationis propria non igt, præ-termittemus, ac ca tãtum diſquiremus, quę, cum de harumrerum procreationc in I imęeo diſleruit, ab co junt prodita.Ihic igitur vnam materiam rerum, quod inſit, principiumfecit. Ac formæ quidem materialis meminit, ſed vt iniagi-nis ab idea profluentis,& omnino vt prolis& rei cllctæ.Niſi principiui eſſe ex eius ſententia velimus, quatenus inmateria eſt,& na cum ca rem complet, quod tamen ab eominime eſt explicatum. Priuationis item nil meminit, niſiquatenus matcriam formarum capertem& omnino capa-cem inducit. Sed hæc proprie priuatio non eſt; Cum quandam etiam ad formæ propenſionem concludat, non ſolumcapacitatem, vt ſuo loco dicetur. Illud certum, inter hrin—cipia ab co non numeratam. Hæc igitur ate: rittotelesautem tria aperte principia ſtatuitzcontraria duo formam,& priuationem,& tertium matcrianm illis ſuicctum, quæ viciiſim es vno in alterum mutctur. Quę erſi mechodo ac ratione poſita ſunt, dubitationes tamen nabent, rectiuſq; for-taile I, quam ille ſenſiſic vidcLitur. Tom enim& pri-uatio elementi, ac principij rationem quemadmodumha-pbeant non ſatis videtur peiſpectum. Nam pr incipij, Ariſtotele docente; ratio& vis eſt vt primum fit, id lue, cuius eltprincipium, antecedat, Piincipij item aliud nullum prin-cipium ett, e quo ortum ducaàt. Præterea non oritur, nec in-terit, quippc quod. principio Oljretur,& 1 prindipium interiret, e quo videuicct Om eilet: A liuime itaque pi inci-pium. De nullo nem zubiccto principium dici Ariſtotelestatuit. Nam ſubiectum quodcunque id, cui ſubicctum cit,antecedit. Pi incipio igitur aliquid anti ret. Hæc principijratio& natura cum fit, eiticitur vt nec forma, nec pliuatioprincipium eie qucat. lolma enim ſuo modo oritur,&lu cligciuique principium aliud eit, c quo ortum Aucit, vi-dcliect materia. sm ctii cx Med, vt Hu phH¼Tte non con-ſtat