DE PRINCIPIIS RERVMpliciter dici poteſt, niſi quantitatem materiam primã( quodabſurdum eſt) taciamus. Rurſus materiam corpus non eſſe,nec corporis formam habere i a poteſt monſtrari. Corpusomne ſuapte natura finitum eſt, aut certe ſi libet, nec ſinitũ,nec inſinitum. Nullumque quod per ſe, ac natura ſua infinitum. Matei ia autem vi ſua ac natura quodammodo infini-ta eſt, auippe quæ a formis finitatem omnem accipiat, qua-rum videlicet proprium eſt finire, ac terminum præſcribere.Corpus ĩigitur eſſe non poteſt. Nam quod re uera materia fi-nita eſt, vtpote mundo concluſa a formis elementorum, qui-bus ſubſtrata eſt, ſortitur. Alioqui vim ſuam, ac naturam, ſianimo concipiamus formis omnibus nudatam,. infinitamquodammodo intelligemus, nulliſque limitibus circumſcri-ptam. Quomodo aquam, niſi alieno termino coercea u, in-finite quaſi ex ſe fluere videremus, ita& materia niſi à for-mis terminaretur infinita quædam c ſlet extenſio. Quod Ariſtoteles animaduertens in Naturali Auſcultatðne formamloco ſimilem facit, vt quæ indefinitam magnitudinis materiãcomplectatur,& finiat. Nec Plato de materiæ infinĩtate aliter videtur ſenſiſſe, cum duobus illis inãnitis, magno, ſcilicet& paruo cam ſignificauit, eiuſque naturam indicauit. Cumitem in Philębo duo genera Deum oſtendiſſe vnum infinitũ,alterum terminum, vel finem. Sed quo tandem modo infi -nita ſit& finita in progreſſu explicabitur. Illud certum, incorpore quam in materia longe maiorem finitatis rationemex ſe,& ii ſua ineſſe. Quo fit vt illa corpus eſſe non poſſit.Quod ita etiam patet, quoniam corpus cum ſit finitum, figu-ra aliqua concluditur,& terminatur. Nlater ia igitur corpusſi ſit, figurata erit. Quare ſenſilium qualitatum non prorſusexpers. Nam etſi ſenſiſium propriorum figura non cit, in cõ-munibus tamen numeratur. A: iſtoteles item materiam corporis materiam, non corpus nominat, eamdemque eſſe ait,magni corporis& parui. Ita corpus ſeu paruum, ſeu ma-gnum, alterutrum autem, quodcunque ſit oport, materiaaliam obtinet, quæ corpus eile non poteſt. Qnoniam autemmate-