RomanaMonrchia

190 c HRON Ice. L IB. 11.

eſſet Senatui Romano, ſuperiorem ſe in imperisdominum ferre. Itè Cæſarem etiam tyrannũ 0ſe,& licere honeſtè occidere tyrannos. Argumẽ-tis huiuſmmodi tà abſurdis, quæ ſepe juuenes&imperitos homines in ſimilibus cauſis deciperevent, inflammatus eſt Brutus: nam ſine eiusſubſidio nihil eſfeciſſet Caſbius. Summa hæceſt huius hiſtorie. At facinus tam immane nõdiu inultũ permiſit Deus, ni quot quot con 5rauerant in necem Iulij, non diu pdſt c 1ſunt trucidati. Cæſar natus erat, cum interficerretur, annos ſex ſuprà quimquaginta,& impesrauit annis quinque,& hui us temporis initicœpit à conſulatu in quo aduerſus Pompeiusbellum ſumpſit. Exordiũ hoc eſt Romanæ Alonarchiæ, quùm horribiliter planò in Danielelepinxit Deus, teſtaturque multd granius 1ca ophrimendũ orbem quum vnquã anted. Itein hac Monarchia venturũ Chriſtum,& deovhimã Monarchiâ eſſe futurũ. Na hæc omniaPpredic la ſunt diuinitus ad conſirmandã ſilemPiorum de certitudine aduentus Chriſti. Pre-terea quoque vt cagnoſteretur mundũ hune nofore ſempiternũ ſed periturum aliquãdo,& 15niendos impios, piis verb exec ſandam elfeDeo vitã æternam. Equidt᷑ arbitror huc 1que hertinere oracula illa Vatum Gent 12& ſentetias S ibyllinas de perpetuitate Noini imperij, quale ſllud eſt apud V/ e