90

ENUMERATIO LINEARUM

Hyperbolismus Hyperbolae tres habet Asymptotos, quarum unaest Ordinata prima & principalis Ad, alterae du® sunt parallel® Ab-scisi® AB, ab eadem hinc inde aequaliter distant. In Ordinata prin-cipali Ad, cape Ad, Abhinc inde aequales quantitati Vc\ & perpuncta d ac dage dg, <$y Asymptotos Abscisi® AB parallelas.

Ubi terminus ey non deest sigura nullam habet diametrum. In hoccasu, si aequationis hujus cx' + dx+'-eezzo radices du® AP , A p(Fig. 61.) lunt reales & inaequales (nam aequales esie nequeunt nisi fi-gura sit Conica sectio) figura constabit ex tribus Hyperbolis sibi op-positis quarum una jacet inter Asymptotos parallelas & alter® du®jacent extra. Et h®c est Species quinquagesima septima.

Si radices ili® du® sunt impossibiles, habentur Hyperbel® du® op-positae extra Asymptotos parallelas & Anguinea Hyperbolica intraeasdem. H®c figura duarum est specierum. Nam centrum non ha-bet ubi terminus d non deest (Fig. 6z. / sed si terminus ille deestpunctum A est ejus centrum (Fig. 63.) Prior Species est quinquagefi-ma ottava, posterior quinquagesima nona.

621

6 r

S4

^7

&

A

L_j,_

J

cl

Quod si terminus ey deest, figura constabit ex tribus Hyperbo-lis oppositis , quarum una jacet inter Asymptotos parallelas & al-ter® du® jacent extra ut in specie quinquagesima quarta, & prae-terea