tauîcon’ste r doodttenging.

VAN JAPAN.

den, die niet anders konden, dan zichzelvcn te bereiden , om mede te dedenin het ongeluk van hun meester. Ditgebeurde den negentienden May 1689.Twee dagen daar na beval Petraatia inweer wille des Konings, dat men Monpihet hoofd afsloeg , en het zelve wierpvoor de voeten van Faulcon, toen sterkgebocyt, met deze scherpe toe byting,ziet, daar is uw Koning. De ongelukki-ge zieke Koning,hertelyk bedroeft overde ontydige dood van zynen dierbaar-sten Monpi, verzocht ernstelyk, dat menhet lyk niet meer zou bloot stelle voorschande , maar behoorlyk begraaven, ’twelk geschiede. De vader van Monpiwierd door een behendige list gevat opZ P P'igoed tusschen India en Livo, enj e lunne aanhangcren verstrooit. Naat Faulcon gepynigt en veertien dagennytgchongert was , en daar door by naV n ry i ?eraa ™ tc was geworden, zo wierden

J v ieit P a Zonnen ondergang mj- & etnc ene stoel weg ge voert, onkun-b *yn noodlot zyn zoude. Eerstlerdhy gebracht naar zyn huys,’t welky van alles berooft vond ; zyne vrouw

sri! n - ^ à! gevangen, die verre vanancheid van hem te nemen, hem in ’taangezicht spoog, en zelfs niet duldenwilde, dat hy z,yn eenige overgeble-ve Zoontje van vief jaaren (zynde eenenandere onlangsch overleden , en nochonbegraaven) kuste. Van daar wierd hyhtiyten de stad na de gerechts plaats ge-bracht, alwaar hem, niet tegenstaandealle zyne tegemvorsteling, het hoofdwierd af geslagen : zyn romp wierd intween gedeelt,en met weinig aarde be-dekt, ’t welk de honden by nacht wegkrabden , en het lyk tot de beenen opvraten. Eer hy stierf nam hy zyn zegel,twee Zilvere kruyffen en een Rcliqnie in’tgout gezet, ’t welk hy op zyn borstdroeg en een geschenk van den PausWas, benevens de Ridder-Order vanSint Micbid,door den Koning van Vran-aan hem gezonden, en gaf ze aaneen Mandarin , die daar by stond, hem^'-Wekende dezelve te geven aan zyn,1 Cinc zoontje. Giften voorwaar , die^ n , We ' n 'g nut konden zyn voor dat ar-van H ^ tot huydigen dag

bedel V t0t ^ eur met z y ne moeder gaat„ l.« sprwS; ™“ r , h “

wec d-,, \~ n - Wc Generaal des Fargues mid

pWhen ! u Wt .'

G

P'craal

Hn'g.

komen ^ , Weini g volk te Livo aan ge-sten verbaast ’ kon n ’ et dan ten uytter-ten draay over dezen onverwach-daad na allen s? Cn : wierd in der

ch yn wel ontsangen , en

ï. Boek. II. HoofdsI ï£

uyt ’s Konings naam beschonken ha ge-woonte , met een goude Boeset, of Pi-nanss doos : maar eer men hem toestondweder re keereh naar Bankok , liet menhem beloven, die plaats aan de Siummerste zullen overleveren, en zyne twee zoo-nen , en twaalf zyner landslieden totPantsmannen tot Livo te laten. Öp zy-ne te rug reys derwaards, raazend ge-worden zynde over deze mislukking,handelde hy recht draads strydig regensZyne beloften ; hy smeet de fchuytevoer-ders die hem af voerden in de gevange-nis, hy schoot van de sterkte, op deSiammers, en op hunne voor by varen-de schepen ; by welke gelegentheid, hytwee van de bezetting, die inboorlingenwaren en zo vaardig niet scheenen alshy ze wilde hebben , op het bolwerk,in ’t gezicht hunner landslieden liet ophangen , en bedreef allerley soort vanvyandlykheden, die men bedenken kan.Het was waarfchynlyk , dat dit gedragden Siammers zou verbitteren, om eenbloedige rol met hem en zyn twee zoo-nen te speelen, dies hadden zy reeds be-gonnen sterktens langs den oever der ri-vier op te werpen, om zynen aftocht tewater af te snyden. Doch zyn vuur enhitte verflaauwde ras ; waar op, cn dooral den schuld te leggen op ’t gedrag vanzyn volk, die geene bevelen wildenop volgen, noch hem gehoorzamen, deHollandiche Resident , Plaatshouwer, hetHof overreede , dat het meer tot haarceere zoude strekken zich over hem tcWreeken, door cdelmoediglyfc zyne Bra-vades, wind brekeryen , over ’t hoofdte zien en niets te achten. Dit vertoogwas van dien uytflag, dat hy kort daarna verlof kreeg om met'zyn volk te ver-trekken. Ik kan niet na laten een kod-dig geval,dat by deze gelegentheid voorviel, hier in te voegen. De boven ge-melde veertien pandflieden , Hojlagiers ,getracht hebbende uyt Livo te ontvluch-ten , wierden achterhaalt, en te paardte rug gebracht ; volgens ’s lands ge-woonte doen de wachters een touw omjeders nek , welke plicht pleging, eenender Franschen, een Ingenieur, Vesting-bouwer, zulken schrik aan jaagde, dathy dood ter aarde viel. Daar warennoch twee Konings schepen met Fran-schen aan boord in zee,om op de roverste kruyffen , welke men ontrent dezentydt verwachte. De Siammers poogdendeze in hunne macht te krygen, eer datde Kapiteinen kondschap konden hebbenvan de vreede breuk tusschen de tweenatiën. Haare onderneming gelukte nawensch, want zy tasteden de chaloup aan,

welke

Een

Franscmaststerft uytschrik.