36
PLANT ß FLORE COMPOSITO RADIATJE
87- ERIGERON caule unifioro, calyce tomento so, radiis omnibus semiflosculosis.
After montanus caniltm omnium minimus Rai. Hist. Qxon. III. p. 12©. &c,
Asteri montano purpureo fimilis vel globularia , calyce villoso ScHEUCHZER It. IV. p. 3 29-Aster caule unifioro , foliis integerrimis , calyce villoso , subrotundo LlNN. flor, lapon. n, Z©7't. 9. f. Z.
Erigeron caule unifioro , calyce piloso Linn. Spec. II. p. 1211.
Vulgo albo flore est, purpureum habet Pontedera p. 228. & SchEucjJzer L c.
In alpinis editioribus. Legi in Javernaz , Enzeindaz , Roffelinaz , Gatthardo , Gemmio.
Scheuchzerus in aipibus Glaronenfium & Uriorum.
Caulis] vix trium unciarum. Flos seque magnus ac priori, crassus, squamis tomento alboobductis, lanceolatis, latioribus: semiflosculis omnibus ligulatis, imperfectis nullis,quantum reperi: flosculis luteolis angustis.
DORONICUM Vaillant. p. zyi. IAen. gener, n. 959.DORONICI Tournee. T. 277. species.
& A R NI C M Linn. gener, n. 95 g. sp.
Calyx b) ex dilatato pedunculo natus , amplus, in duos ordines foliorum dilatatus. Se«miflofculorum semina non papposa c) , cum flosculorum semina pappo coronentur d%Linnjeus nescio quomodo nomina invertit , & veras amicas ex sua definitioneDoronica vocavit, cumque ista specie reliquit, cui evidenter character est Poronicinostri, a radiorum seminibus nudis petitus.
88- DORONICUM foliis cordatis, obtusis, imis longe petiolatis , superioribus amplexi-
caulibus Enum. Cat. Gott.
Aconitum Pardalianches Dodon. purgant, p. zof.
Doronicum radice Jcorpii C. B. I. R. H. &c.
Doronicum Romanorum Blakwell t. 239.
Spriading Leopards baue HlLL. II. t. 24.
In Helvetia infrequens. Legi in scopulosis M, Thuiri , quando per semitam ex rupibusad vallem pervenitur. In M. Saleva Gen. de Saussure.
Radix longe serpens, transversa, lignosa, crassa, aspera, fibrillis numerosi flimis barbata.Folia ex radice lato petiolo nascuntur , cordata ipsa , sed obtusa , crassula & to-mentosa. Caulis brachiatus paucifolius: quem ffblia ovato lanceola ta amplectuntur.Flores praegrandes, flavi, in ramis unifloris. Calycis squamae longe lanceolatee &acutae , ad triginta d*). Semiflosculi grandes, lineati, tridentati. Semina ovata.Huic plantae celebres Matthioli cum optimo Gesnero <?) lites fkmzm impertiunt. OlimMaranta f ), deinde Lucas Ghinus e) , & Costjeus g ) hanc stirpem pro dele-teria habuerunt, quae sit verum veterum Pardalianches Aconitum. Relatum estetiam , Cortusum canes quatuor radicis Doronici drachmis ens casse., & Antverpiaeab eo aconito mercatores sublatos h) fuisse.
Contra Matthiolum C. Gesnerus Thoram , de ranunculi genere ,, pro pardaliancheAconito proposuit, nostrumque Doronicum salubre esse contendit, quod dulce es-set, gratique odoris.
Inde Anguillara i) quidem & Matthiolum errasse scripsit, & Gesneruiyl Guilan-dinus vero stirpem nostram dedit pro vero Doronico Arabum, acri radice A thq«riacae vim habente k ), repugnante Gesnero. Quare vir candidissimis litem, expe-rimento in se ipso capto /), amputare adgressus est , & drachmas radicis dias ad-siimsit, absque noxa: innoxiam etiam esset Lobelii m) sententia, fuit, A Ser ta-li 1 n). Sed etiam Spigelius 0) ex ventriculo animalis excisam radicem a venato si-bus ad colicos dolores usurpari testis est. Neque nocuisse vidit Qq.nxelunus p).Ad capitis mala debile, sed innoxium, medicamentum expertus eil .Daniel Ludo-vici q). In Anglia infusam in vino, inque cerevisia radicem ad menses pellendos
adhibent.
b~) Touknebort. r) 1 . c.
e) Idem E. k ) Avicenna cord. Tr. 2.
d) Vaillant. sig./^i. Touenefost v.;. d*) Touen.A. /) Hart. p. 257. Episi. p. i&. b. p. 74. b. p. 78.
e) Metbod. p. 67. m ) Advers p. 290.
/) Apud Ansuillakam p. 272. w) Anim. L. IX. n. 94. 55.
g) In Mesven de Ekel. p, 86. Matthiqlus in diosc. 0 ) Rei herb. I. c. 53.
p. 1086. j>) p. 137-
h) Deesbnius p. 524. q) Oper. p. ny.