176

PAPILIONA-CEJE.

Nostrorum Astragalorum speciofiffimüs est, cubitalis»& ultra, ab imo ad summusmosus & foliosus , durus , & hirsutus. Rami adscendentes , stipulas magnse, ^eeolate. Foliorum paria ad quindecim , ovata , elliptica , obtusa, nervo in a rl ‘ •producto, mollia caeterum & hirsuta. Scapi florales ex alis foliorum nudi» 'jjca terminantur. Peculiares petioli florigeri longiusculi , duabus hirsutisexcepti. Calycis segmenta nigro villo barbata, quod in Astragalis frequen®Vexillum paulo reliquis petalis longius, plicatum, non revolutum, flavum,* 1 ^fuscis striatum. Alae hamate , fine ovato, carinae aequales; haec obtusa, ovata- ;liqua petiolata , pendula, ex semiovata acuminata , unilocularis, inflata : iem 1113 jniformia, octo. J

40?. ASTRAGALUS caule erecto, stipulis maximis, foliis ovatis, novenis, siliquis vesicat llS ' JPolygalo similis luteo flore , in montibus Gesner. ctddend. ad hort. p. 260. b. m

Astragalus reBicaidis hirjuta I. B. II. p.334. Scheuchzer It.IV. p.ZZo. Non autem fynow ^Aflragaloides alpina , hirsuta , ereiln , foliis vicia , floribus dilute luteis TlL n Hort.Pif^' ■r. X4./2. j

Phaca.frigida JaCQUIN. Vindob. p. 26 s.

In Gubernii Aquilejensis alpibus ubique, in monte Richard , Prapioz , Enzeinda -laire , Javernaz , Chaud Conimun , supra Port Valey , la Faraz , les Mtö” ^In Valelia super Servant , in monte Sylvio , supra Goms. Scheuchzerus in 11)0 jLucumonio prope Lago di Rottam. Huberus circa acidulas S. Moriz. ^

Caulis pedalis, cubitalis, glaber, pallidus, vaginosus. Stipulae ad foliorum initio 131 j^jmellae, de more, sed maximae, pene ad pollicem longae, ovate, obtuse, la^ jite, colorate. Pinnae foliorum trium & quatuor parium, grandia ea, ex ° jdiminuta, subhirsuta. Scapi florigeri in summa planta confe- ti: racemi duo fflorum. . Calyx longus, nigro villo rarster adfperius, dentibus perbrevibus; ^mis tamen femilunuriter exsectis. Flos ochroleucus, longus, strictus, vexiH 0 ^to: alis carinas longitudine, vexillo brevioribus, hamatis. Carina paulum * jva, obtusa, siliquae pendulae, turgidas, ex ovatis angustiores, utrinque acumnigris pilis adsperfe, polyspermae. Stipulae sub floribus colorate, lanceolat#-

. jjjSj

*403. ASTRAGALUS caule ramoso prostrato, foliis lanceolatis, florum alis eniarg ltlEmend. III. n. 233. p. 87. Catalog. .rar. n. 40. -f* pß

An Aflragaloides alpina supina glabra , foliis acutioribus MlCHELl apud TlLL. U ort ’

p. 19. t. 14. f. 1 ? . $

In montibus super Portvaley e regione Rupis , locis saxosis, tum simili loco encommun , Fouly, Dent du midi , Prapioz , Liofon , Gaflern. i

Radix lignosa, pedalis & longior ,■ multiceps, multos cespites producit, & foliot^jfprocumbentium caulium. Ab Astragalo campestri Linn. abunde distinguitur ^laxiori, foliorum pinnis longius distantibus, parium fere fex : quae elliptici jacuminata , brevi & cinereo pilo subtus obducta. - Caules foliosi, ramosi. fad ramorum originem lineatae , colorate , lanceolate. Scapi florigeri racem ^runt florum fere decem, duodecim. Stipulae ad flores colorate, lanceolas'f?gustiores. Calyx dentibus, brevibus supremis distantibus, nigris pilis adiper* 1 ,^xillum longum , strictum , plicatum , emarginatum , album , etiam ocht°l e J ,

. Alse hamate, rarissimo exemplo in duo ovata segmenta satis profunde ^^„/1Carina bipes, violacea , rostro obtuso , parum curvo. Siliquas ellipticas , aCte, inflate, venosas, pendulae, uniloculares. Semina fere decem , renifo rst ’

II. SILIQUA SEM1BILOCULARI INFLATA.

404. ASTRAGALUS caule procumbente ramoso, foliis ovatis, siliquis inflatis, ^pendulis Emend. II. n. 26. Cat. rar. n. 737.

V

Icon lign. Gesneri 127.

Astragalus alpinus foliis vici« ramosus U procumbens , flore glomerato candeo ScH*

It. VII. p. i 09. cum ic. v

&, Astragalus Tragacantha. folio , ramosus , flore caruleo , glomerato Scheuchzer E'

ex coloribus, vocibusque Schexjchzeri. j

Astragalus alpinus minimus Linn. Flor. Lapon. n. 267. t. p. f 1. .-fs'

Astragalus caulefcens, procumbens , floribus pendulis racemosis, leguminibus utrinque ® cULinn. II. p. 1070. .

Icon Oederi t. s 1. huc pertinet, ubi tamen purpurei quid admiscetur, quod ab alp 11