302

ELEGIA

Tunc me conspicua; fcliccm munere forma;Mulccret tacito rurc beata quies ;

Sperncnlcmque Euros, et nimbosos AquilonesSuccuteret blandi penna lcvis zephyri.

Tunc quoties Am-ora diem rcscraret olympo,Aurora; nitidis pascerci’ a lacrymis.

Atquc apis ad florcs alis adlapsa sonorisNectar dulcc mco sugeret c calice.

Quin et vicino decurrens vertice pastorVisurus natum sole oriente Dcum,

Nocturno legeret me totum rore madciilem,

Et Pueri tencros ante pedes jaceret.

Aut potius sacris fato meliore capillisNecteret, aut tepido poncret illc sinu.

Mene igitur fronti divina; insistere, cui moxExtruet hcbrams spinea scrta furor ?

Mene latus, largum cui quondam vulnus biabit,Mene sinus Domini tangere posse mei?

Invideant nostram fulgentia sidcra sortem,Invideant cuncti ex cetbere c.xlicobc.

Quid loquor insauus? Quid mccum suavia fingoSomnia successus non liabitura suos ?

Parco precor, Puer: in niveum si fata liguslrum,Si renuunt mollcm vertere me in violarne

Ah ! saltcm liccat frigenti in stramine nudimiPcctoris afllatu te refoverc meo.

Et sexccnla tuis me figere basia labris,

Atquc oculis dulces diccre blauditias.

Donec vieta levi deelinans lumina sonanoMaterno recubes molliter in gremio.