Buch 
1 (1839) Poesie varie / di Vincenzo Monti
Seite
484
JPEG-Download
 

484

PERSIO

Il momento, in cui parlo, è già lontano. —

Clic far? Ti scinde in due doppio desire.

Qual seguirai ? Cader t’ è forza in mano,

Servo incerto, or di questo or di quel sire,

E smarrirti. Nè ostato, e fatto appenaUn niego all’aspro comandar, non dire :

Botto è il laccio; cliè il veltro ancor si sfrenaNell’ arrostarsi, ma dietro , fuggendo ,

Lungo pezzo si trae della catena.

Davo, por fine a’ crucci antichi intendoSubito, e fede vo’ mi presti tutta.

(Così dice Clierestrato rodendoL’ ugna viva. ) Degg’ io farmi con bruttaFama il disnor di sobrj affini, e il danno?

E il censo biscazzar per una putta,

Mentre mi sto di Criside al tirannoBagnato limitar, già spenti i lumi,

Ebbro cantando l’amoroso affanno?

hoc quod loquor, inde est.

En quid agisì Duplici in dwersum scinderis homo:Hunccine, an lume sequeris ? Subeas altcrnus oportet 155Ancipiti obsequio domino s , altcrnus oberres.

Nec tu, cum obstiteris semel, instantique negarisParere imperio, Rupi jam rincula, dicas.

Nam et luctata canis nodum abripit: attamen illi,

Cum fugit, a collo trahitur pars longa catena;. 160

Dave , cito, hoc credas jubeo , finire doloresPrceteritos ineditor (crudum Chcercstratus unguemAbrodens ait liceo). Ali siccis dedecus obstemCognatis? An rem patriam rumore sinistroLimai ad obsccenum frangam, dum Clirysidis udas 165Ebrius ante fores extincta cum face canto ?