484
PERSIO
Il momento, in cui parlo, è già lontano. —
Clic far? Ti scinde in due doppio desire.
Qual seguirai ? Cader t’ è forza in mano,
Servo incerto, or di questo or di quel sire,
E smarrirti. Nè ostato, e fatto appenaUn niego all’aspro comandar, non dire :
Botto è il laccio; cliè il veltro ancor si sfrenaNell’ arrostarsi, ma dietro , fuggendo ,
Lungo pezzo si trae della catena.
Davo, por fine a’ crucci antichi intendoSubito, e fede vo’ mi presti tutta.
(Così dice Clierestrato rodendoL’ ugna viva. ) Degg’ io farmi con bruttaFama il disnor di sobrj affini, e il danno?
E il censo biscazzar per una putta,
Mentre mi sto di Criside al tirannoBagnato limitar, già spenti i lumi,
Ebbro cantando l’amoroso affanno?
hoc quod loquor, inde est.
En quid agisì Duplici in dwersum scinderis homo:Hunccine, an lume sequeris ? Subeas altcrnus oportet 155Ancipiti obsequio domino s , altcrnus oberres.
Nec tu, cum obstiteris semel, instantique negarisParere imperio, Rupi jam rincula, dicas.
Nam et luctata canis nodum abripit: attamen illi,
Cum fugit, a collo trahitur pars longa catena;. 160
Dave , cito, hoc credas jubeo , finire doloresPrceteritos ineditor (crudum Chcercstratus unguemAbrodens ait liceo). Ali siccis dedecus obstemCognatis? An rem patriam rumore sinistroLimai ad obsccenum frangam, dum Clirysidis udas 165Ebrius ante fores extincta cum face canto ?