solum üt lumen Solis in Terram efficacius refle-cteret velut Solis ad illuminandum vicaria ; sedetiam ut per illas Lunx corpus profundius a ra-diis Solaribus penetraretur, & calefieret, ideo-que sic temperato ejus nativo frigore, in Ecli-psibus valde sensibili, ipsa Planetarum nobis vi-citliffima tepidioribus radiis Tellurem affice-ret, imdeque reddetur ratio, cur in Noviluniodicatur frigida & humida. In prima Quadra ,humida & calida: in Plenilunio calida & sicca ,& in secunda Quadra sicca & frigida; non enimhas temperaturae differentias habet ex se, quaesemper est eadem; sed a sux illuminationis quo-ad nos diversitate. Verum si pro erosione &c se-nio Lunx a causis supradictis , objiciantur fos-sarum confusio & inaequalitas maxima , quae aDeo in aliquem finem elfe non videntur, quod-'cjsie foffae ipsae in rarioribus tantum & tenerio-ribus IsUnx partibus cernantur, quales sunt al-biores : non autem in durioribus & densiori-bus' quales sunt nigriores m quibus aut nul-lae aut paucse, valdeque exiguae videntur cavi-tates : fateor quid respondendum sit me igno-rare.

Aqueam vero naturam in Luna praedominari•testatur manifestiffima omninoque miranda ejussympathia cum aqueis omnibus, ac praesertim'Oceano ; cujus fluxus atque refluxus adeo re-gulariter quadrat per dies singulos ortui , cul-minationi , occasui ac depressioni Lunae, necnon ejus cum Sole copulis oppositione & quadra-turis, ut jam in confesso sit apud omnes Lunamcirca Terrestrem globum ordinatam , esse ve-ram , propriam, principalemque causam motusOceani, quem in transitu per motum diurnum,magnetice sursum elevat, quantum vi ejustra-ctrici & aquarum gravitati licet, ut suo loco fu-sius exponetur. Id Verb testatur maximam natu-rarum affinitatem.

Cxterum quamvis Luna sit potiflimum natu-rae Aquex , ut ejus supradicto probatur effectu,itum quod hxc inferiora multum humectet: sci-endum tamen est duplicem esse aquam, quipperesolutam ieu fluidam omnibus notam, & coa-gulatam , ut glacies & crystallus, jam vero Ma-ria , lacus, vel aquas resolutas dari in Lunariglobo , negamus: T um quia a calore Solis va-pores continuo elevarentur, qui in crassas nubes& pluviam densati, rursus ad Lunam descende-rent , ne successu temporis ejus A qux omninoabsumerentur (curvero in Terram vel Ocea-num non descenderent ? ) ipstjque nubes move-ri cernerentur supra discum Lunx; tum quia in-gentes Lunse cavitates vel perpetuo, vel saltemper intervalla ( ut vult Keplerus) aquarum co-piam maximam continerent: quae colorem aliumresidua cavitatis parte vel ambitu exhiberent :saltem quam primum lumen Solis fundum ca-vitatis attingeret : At nec ista coloris diversi-tas in cavitatibus j nec nubes Lunae discum ve-lantes a Nobis conspiciuntur tubo quantumvise S re gio. Certissimum igitur est nullas in Lunadariliquj^j aquas .• ideoque duntaxat coagula-tas minime evaporabiles dari oportet j quas ta-men cum terrea portione sic commixtae sint utnullam ( saltem nobis sensibilem ) diaphanxita-tejxi Lunse conferant, utcunque Christophorus

Scheinerus Libello de Disquisitionibus Mathe-maticis contendat Lunae corpus esse diaphanum ,& luci Solis penetrabile, ideoque ä Terra lumi-ne secundario non infici. Nam omiffis levioribusconjecturis ab ipsoullatis; ejus demonstratio profulgore limbi Lunae novae pag. 68. omnino ad-versatur ipsius intentioni , probatque contra-rium : quia Lunae novae limbus Orientalis saltemlonge minus lucebit, quam borealis vel Austra-lis , ob interpositam in illo, totam Lunae profun-ditatem a luce Solis penetrandam : imo partesLunae limbo Orientali viciniores obscuriores cer-nerentur remotioribus, seu falcato Lunx luminivicinioribus : qux ambo experientiae reluctan-tur. Itaque Lunae corpus non est diaphanum.

Cxterum pars Lunx ,/Etherea illam in ,Ethe-re suspendit ut de Sole dictum est; quandamquevitalem ipsi Lunx facultatem tribuit, cujus ra-tione ejus frigidior humidior natura alioquinexitiosa temperatur.

Pars denique Coelestis eadem qua in Sole pro»batur ratione. Hicque notandum obiter, quod. etsi D sit minor si H ss K ac § sigillatim, nihi-j lominus nobis majores caufat effectus, tum quiaI Terrx propinquior,tum quia sola A cum O sunt> Planetae primarii circa Terram ordinati,ad quos' idcirco Sublunares effectus primario pertinent.

Caput V111.

De Mixtione reliquorum Tlanetarum& Definitione Tlawte.

O Uamvis reliquos prxter Solem atque Lu-nam Planetas, mixta etiam esse corporadi-xerimus cap. 4.. Eorumque Eterogeneitas tubioptici operä in dies detegatur evidentius : ta-men qux sit eorum mixtio adhuc multo diffici-lius est$ quäm in Luna definire, ob majorem il-lorum ab oculis nostris distantiam : nisi ex eo-rum luminis calore, atque effectibus in hxc in-feriora argumentati fuerimus.

Itaque quoniam Saturni lumen obtusum, no-bis colorem exhibet fuscum & plumbeum inipso Meridiano circulo ( ubi Planetarum vericolores sunt potissimum observandi ) qui colosnaturam refert crassiorum Elementorum Terrae& Aqux: ipse vero hxc inferiora impense refu-gerat & mediocriter exsiccat ut Astrologicis con-stat experientiis: sequitur ex Elementis Aquamsed magis Terram in eo prxdominari: ideoqUfab utroque Elemento summe frigidum esse,prxdominiö Terrx moderate siccum.

Jovis fulgens clarumque lumen, nobis colo-rem exhibet ex coeruleo paucoque flavo com-mixtum ; qui color superiorum ElementorumAeris & Ignis naturam redolet, ideoque ab uti-que Elemento prxdominantibus calefacit, P*"rumque exsiccat ob excessum Ignis nonquid esllaccensi (ut in Sole) sed densati ut in mixtis Sub'

lunaribus.

Martis lumen igneum , colorem rubrum 1

ve russum atque rutilum offendit : qui colos

Terram, magis vero Ignem in illo prxdommn

ri arguit. Id eoque igneo quo pollet calos e » mu

tum calefacit, minus vero exsiccat.

- -. - yestC'