Proloquium ad Lectorcsli.

Idem ille auctor, prope dixero, nunquam £ manibus deponendus, animurti nequeferocem, neque inaudacem dejectumque esse vult, quorum illud, inquit, impuden-ttx,t hoc servili cuidam Jubmissoni mentis ansam probet , artificiosum vero e fi , atque accu-ratum m omnibus medium tenere 1 . de lib. educandis. Itaque ambitio illa, quo cum stu-dio virtutis, eamque umbro instar sequentis, gloriae conjuncta est, in laude poni-tur. Hoc ambitio, & cum humilitate modestiaque Christiana in una sede moratur,8c tamen ingenuum quemque ad scandendum summum laudis fastigium invitat inci-tatque. Nec fraudantur debita laudis mercede, nisi qui sint degeneres, vero laudisegentes, qui de ea judicium iniquum sibi arrogent, quorum temeritatem nec virtus,nec prudentia moratur. Tanto verö majori fiducid illa laude digna ambitio jus suumprosequitur, &c in stadio honesti decurrit, quanto majqpi candore & studio in gene-ris humani bonum fertur. Quod si tamen hoc me in illo fastigio non collocet, lo-tus in medio consistam, ubi altera yva>[m [sententias inscripta

Efi quadam prodire tenus , fi non datur ultra.

Hoc enim merces mediocri destinata est rerum cognitioni, quä. superiorem mihinon tribuo [nam [xwgds puyg:l semper & conveniunt & Deus largitur} licet summammereantur Viri quos hic produco, tüm & summo proximam me hic diligentiamad-hibuisie, non diffitear. Cum autem honor non tira sit in honorato, quäm in hono-rante, laudem, judice oqukate 8c prudentia, meretur, qui eam merentibus veljam meritis tribuit, omni prorsus ut invidia ita &: adulatione procul esse jussa, interquas ut ubique, medium temere beati, memores illius monitiTheognidei

t-LovyriQr 1 ffic TTfrp tyco gaxry iy odo? ep^p vrocm.

{Quietus ficut ego , mediam viam ingredere pedibus fi

Quod si quis vitio mihi vertat, me & tot Viros ignotos aggressum este, & octasio-ncm disputandi de moribus quosiviste. Ad illud quidem respondebo , me voluisle& debuisse, natura maxime (fi appetente,, ut Aristoteles, scientiam, (fi aversante igno-randam, ut Plutarchus ait, uterque cum ratione 6c experientia, discere a doctis,quae ignorabam, vel in quibus haerebam. Nam & Solonem, quem miratrix fui an-tiquitas principem illorum 7. Graeciae Sapientum este voluit, Plutarchus auctor illegravissimus laudat, quod audiendi (fi discendi natura fuerit fiudiojus: itaque & ego

Cur nescire pudens prave quam discere mallem ?

Ad hoc autem idem quod in simili Aristo Chius apud Plutarchum maledicentiae re-posuit , Optare me , ut etiam bruta animantia inielligere possent verba ad virtutem inci-tantia. Ad utrumque tandem simul:

Scire aliquid laus efi: pudor est nil discere velle .

Meus certe candor fraudi mihi apud aequos rerum judices non erit; Agendi quoqueratio ut tot aliis antiquis Lc novitiis Rhapsodis, qui plurima ad formandam firman-da m que , tum eruditione ttim morum probitate mentem in unum congerunt cumu-lum, ira cumprimis Plutarcho solemnis, neminem nisi virtutis & scientis simul ha-bebit adversarium, nec quenquam reddet deteriorem, nisi qui dextra, oblata sinistraacceperit, quod oli.m in excusationem Theodorus Atheniensis attulit. Etiam ii, quime penitius norunt, alia me, quam oportet, agere, dicere non poterunt. Quam-quam pauci sunt, qui non vitae navim impingant ad illos infantes scopulos, mul-torum ofbbus albicantes, quos Seneca indicat: tSMagnapars vita dabitur male agen-tibus, maxima nihil agentibus, tota aliud agentibus. Fateor autem me singulari borstpublici studio Viris Principibus & Rempublicam tractantibus, sed &c alias civilemvitam agentibus prodesse hoc instituto opere velle. Cum Principibus maxime ^Philoso-pho esse conversandum, & hos singulari ratione ad virtutem, bono generis humani,esse erudiendos, prudenter docet Plutarchus libello speciali: & alibi prudentiam 0«»-.