RATIS BON A-R AUTENSTEINI ANA 63

«ovi, (I quis scriber e lib ere velit, qu am nonsylyaniinYCniret seucarnis, se u gu lae,' seu alia vitia perstringere placeat ? Sed haec pro jure amicitiae nostra dicta simto,qui scimus quemque luos patier manes:

Nam vitiis nemo fine nascitur: optimus ille estQui minimis urgetur.

Et: -nihil est ab omni

Parte beatum,

Vitiet omtijilus innatu.

Perseciamin munde ni-hil efl.

ut Horatius canit: &: alibi propterea naevos in pulchro corpore non reprehen-dendos, sed ferendos tam prudenter quam humaniter statuit ■, memor scilicetfragilitatis , qud nihil frequentius in vita humana occurrit. Multos vitae genus,occasio, etiam usus sieculi & incogitantia, vel ignorantia ad peccata inducit: utde aliis occasionibus nunc taceam. Orandus proinde est bonus Deus, qui DeUftia „alioqui per Cometas quoque St alia signa caelestia inobedientibus tristria quae- dus, mmsque minatur, ut nos ab omni peccato St peccandi occasione ipse custodiat re- fpfifgatque. Nam si ille manum subducit, actum est, periimus. Sed Philoso- Del «mei.phari mihi jam necdum licet, adhuc aegroto simul 8t occupatissimo Quire- lmm nt ~ -clamari constanter peto: sicut constanter maneo maxJmne-

ceffarium *

G.D. Vestrae

Paratissimus Servitor

Dfc Rautenstein.

'S

Hamburg) %atisbonam die 4. Aprilis 1665.

S Enten tiam meam de Bacchanalibus 8t id genus vitiis Scripturae Sacrae ,Rationi Sanae & Antiquitati Piae (quod est triplex Catholicae veritatis Privi-legium} conformem Illustrissimae D. Vestrae placuisle multum mihi gratulor. O-ptandam foret ut eadem locum in orbe Christiano inveniret 8t moribus expri-meretur. Nam ut 8t antiqua Sapientia docet: Optimus ille Ethicus est qui verbavertit in opera , (a) tantum fi scire ratus , quantum vita expresserit. Perfectus autem ,quem cum videas & audias idem est. Ebrietatis vitium in tot Aulis, St Germa-nicis quidem, damnatum este, tantamque in illis gravitatem, & temperantiamvigere lubens intelligo. (b') Et certe st omnis turpitudo omneque vitium est contra na~turum , ut eadem illa Sapientia docuit ( c) certe ebrietas talis vel maxime erit.Nam & naturam sive valetudinem hominis & fortunas laedit. Sed quod praeci-puum est, mentem de regia rationis sede dejicit

Atque affligit humo divinae particulam aurae. ' Horat. i. a. Sat.a.

Et non tantum miscet, (d) sed & subjicit pecudibus ad natura necessitatem vi-ventibus. Verissime itaque Graecus Poeta Theognis, vitium hoc perstringensin haec verba fe diffundit

N.19. ad* 7 - '

Feritatis

privilegium

p tur«,Ratie ,änttsjutta s.

Ethicus»stimm quibene ducet Avivit.

(a) Seinemtantum•juantum me-riius expri-mimus.

(b) Fitiummne naturaadversum esi

(c) Ebrietasmaximi csn~traria natu-ra eß.

(d) Ebrietatpecude dete~ri*r.

"Oi Par linrigßd&vi , ix. iltxet>&

Tnf ciris rcf,erip$C > »'A'»»'«.

Mvjirrzxf S’d Tnd^cCfJira, 2« rJßntr' stAiaf dij/ed,

AitÜTUj A’ istar itz'r , airii fOijiy

Ti wf iv tur cztpem , SV* - -

[ Quisquis autem praeterierit potus modum, non amplius illeSuae ipsius lingum compos est, neque mentis:

Loquitur autem infinita, quae sobriis videntur turpia:

Veretur vero faciens nihil, quando ebrius fuerit:

Ante qui erat lapiens, tunc stultus. -

I t Sed