zzö COMMUNICATIO

vut*tumdert. Gaudeo interim hoc labore nae defunctum, cumifthsctemporapoe-tics meditationi neutiquam sint idonea. Sed tela inchoata fuit detexenda,otium fi>- Domino Rautensteinio otium ■& vitam privatam invideo propeinodtim , aded' eodem vota mea omnia diriguntur. Excursum in patriam , quem'flagito jamdudum, si obtinerem, voti fortaste fierem compos. Sed pedem ut hinc mo.veam, hactenus non indulgent mihi proceres '-nostri. Interim fac sciam, quamGermanis partem, quas latebras Vir eximius solitudini fiix destinarit. Vellemenim Foederatis Belgis, quam nunc est, viciniorem videre. Salveat qusfo ille,Tu autem vale.

ad s4.

Extemporalisfcriptiti dili-gentiori pen-

<2wtum ani-mum Amicopropter betit,volentiam te-flare.

Grata memt-riii unum-quodque Attii.

prosequere.

lAmicitiee

Heinßana

monumenta.

PomponiusOrator Galli-ene,

Laudatur,Meinfie »mi-ede.

latina lin-gua ftudtitmcum fiudioGracie nonpugnat.Patriam b'tl-lo civili ar-dentem Sa-pient relin-quit ut literisvacet.

Pomponii

OratorisGai-

Ifcilam.

Paces» cm-Bis opta.

Literarumamantes dbello alieni.

Desperatio

pacit.

Vopis, picemexposce pu-blicam.

Otium qualeSapienti ne-fejsarixm.

Hamburgo Holmium die 19 . Febr. 1 666 .

E Pistolam quam per proximum tabellarium , qui ante triduum hinc ad vosprofectus est, non tantum ex tempore & manu propera, sed opere tumul-tuario ad Te dedi. Eam ideo nec in censum refero. Feci tamen hunc quoqueofficium, ut pomi, miffis ad Te chartis, quae velim ad me quamprimum re-volent , ne urgentibus operis editionem Amicis Batavis , vel haec tardetur,vel Tua communicatio interrumpatur. Neutrum enim fieri vellem , si res exanimi mei sententia geratur. Quod postremae Tus liters me reddiderint cer-tiorem (quanquam id ita esse nullus dubitem} Tc & constanter me amare &rerum mearum satagere, mihi per gratum accidit. Macte integri humanitatisglorii, Optime Heinsi , cui in re literaria ingenuus quisque multum debet,Teque macte amet necefie est. Ad me quod attinet, fateor me Tibi multis no-minibus devinctum este. His accestlt nuperum Tus erga me benevolentis ar-gumentum, quod Poematis Tuis Scazontem adjungere volueris. Erit hoc ibi& in opere meo perenne amicitis nostrs monumentum , quod cumprimis exliteris nostris familiaribus excerpta operi meo inserta testantur. De OratorePomponio Tibi jam satisfeci. Dixi enim de ejus ad vos profectione & laudibus,qus certo tunc accepi. Erit ille ingenii 8 c animi bonis ac benevolentia Tuus,ut ille Atticus Ciceronis. Celebre Roms Pomponianum nomen invitavit, utnosti, referente Ludovico Vive, Virum illum Latins lingus & Romans an-tiquitatis studiosissimum, Christianum Petri , ut rejecto suo nomine & cogno-mine se Pomponium Lstum vocaverit. Cujus Viri Romana Historia 8 t linguamultum delector, & illam laepe in historia mea Cometica adhibeo. Illud pro-pe ridiculum est, noluiste eum linguae Graecs operam dare , ne Romanam >contaminaret. Oblitus enim erat illius Pomponii, qui patria Italiii, motii & tu- !multu Cinns quassata relicta, in Grsciam profectus ita linguam peregrinam di- jdicerat, ut Attici cognomen meruerit. Neque tamen illi quidquam de nitore !patris lingus deceslerat, qui singulari Principis Roms eloquentis amicitia di-gnus fuerat. Sed hsc pro nostra familiaritate dicta sunto, occasione PomponiiViri 6c Nobilissimi & excellentissimi & doctissimi & humanissimi, (sicut ille At-ticus quondam erat) quem quod transeuntem per hanc urbem alloqui noncontigerit, doleo. Potuislem autem id, filtern amicitis Tus obtentu, facereNon dubito Te jam gratissima ejus conversatione frui. Utiimn vero ille oleaspacales * ut singulari Nasonis Tui voce utar , rigido Septentrioni inferat, iis-dem alibi quoque plantatis, juncta illis opera, qui paciferis lauris & Phsbeispotius quam Martiis tempora sua coronari optant / Sed Tu mihi pacem, dul-ce nomen, loquenti assiduo, dicere cum Comico videris, ‘Desine , jam cmibmutum est. Sed licet intra privatorum votorum parietes publicae pacis spem ali-quam retinere. Si nec hoc licet, optare licebit. Id voti Tus mesque patrisfinibus non terminatur, quin potius ad omnium gentium terras fe extendit,

& earutrl angulos dulcedine & salute pacis alms implet. De otio Sapientis ejusque Christiani qus ad Te scripsi , quomodo sis accepturus, cognoseere aveo.Illustrissimus Rautensteinius illud optat & sperat in prsdio Ratssbons vicino.