De Fonte Danemarkenfi » . 175

praecipue pofterius, ad tubum ferruminatorimnfacillime cum ebullitione quadam fuper carbonain globulos liquescunt, quae a magnete attrahun-tur, fi non nimis diu in igne manserint. Ma-teriam hanc gypfeam effe, difficilis ejus solutioper aquam fa tis probat, atque etiam habitus inigne, five folia fuerit, live aliis commixta; prs-fertim vero hoc docet decompofitio via humidaper alkali fixum; fic enim vera calx prcecipita-tur, & per cryftallifationem tartarus obtineturvitriolatus , vel sal Glauberi, prout ex vegetabi-li aut minerali regno alkali fuerat defututum.

Melius gypsum ab ochraceo pulvere se-paratur aqua, deftillata, qua: refiduum ficcumquingenties pe ndere superat, htec enim ebullienssalinam folvitt panem , cujus quarftitas e ponde-re remanentis; ochra: exliccats facile cognoscitur,

§. VIII,

Pulvis (iliceus.

S1 non modo omne ferrum : fed etiam Gy-psum acido Solvitur (§, VI, VII.), dimidiumcirciter granum remanet pulveris tenuiffimi, quine quidem per coctionem acidis solvitur. Hiclotus atque exploratus materiam plane refert fi-liceam,

§. IX.

Sales.

Aqva ad elixandum adhibita (§. VI), len-te evaporando^, perfectas tandem ponit cryftal-