182

De Aqua Pelagica.

tae, pauxillum aquae ferventis adfudi & fubito ite-rum decantavi. Haec aqua, examine inftituto,nec fapore, nec praecipitatione, quidquam pro-debat magnefiae vitriolatae, & nihil, praeter exi-guam muriae portiunculam, folutum tenebat.

Magnesia vitriolata aqua ebulliente facil-lime folvitur, muria pura vero fervida vix ma-gis suscipitur, quam frigida. Methodo igituradhibita commode separantur. Contendunt qui-dery recentiorum nonnulli, aquam frigidam cali-da plus muriae solvere, sed' haec adsertio rei na-turae contrariatur, ideoque non poteft non expe-rientia; repugnare. Adcurato experimento didi-ci quantitates muriae , iisdem aqua: deftillat®ponderibus, altero ebulliente, altero calore me-dio gaudente, solutas, effe in ratione 77 ad 71,

C ) Muria aqua frigida lolvcbatur, adeo ta-men parca, ut nihil ultra suscipi pollet, ideo-que rellabat pulvis albus, qui gypfi monftrabatindolem.

D) Hoc gypfim in aceto concentrato per-exiguam excitabat effervefeentiam, cito transeun-tem, sed vix lenfibiliter diminuebatur.

E) Singulis colleftis & ponderatis contentahtijus canthari prodeunt

Muri® - - Une. 2, gr. 433

Magnefiae salit® - - ■ 380

Gypfi.45

Unc. 3, gran. 378-

Ma-