De Mineris ferri albis. 227

pulveratae effervefcentia plus minus confpi-cua (§. VI, A)\ ejusdem fatis uftae incale-fcentia in aqua & folutio cremorem fecer-nens (§. V, \ globulorum vitreorum al-bescens opacitas, quam fub refrigerationenimium onerati contrahunt (§. IV, F), &quae funt reliqua, at extra dubitationis ale-am ponit folutio humida (§. VI, D). Simenftrua adhibita quidquam metalli limulfubit, quod plerumque accidere folet, illudalkali phlogifticato primum dejici debet, &dein calcareum alkali aerato.

B) De ferro nullum eft dubium. Mine-ra cruda interdum magnete attrahitur & fe-re fernper ufta, at non numquam etiam poftuftionem fu a exilitate delitefcit, non fu-perante, quae nihilo minus in folutione o-pe alkali phlogiftieati innotefcit. Quanti-tas metallici tam ficca via reducendo, quamhumida folvendo praecipitandoque eruitur(§. V, E; VIII, B).

Quod ferrum iniit metallica forma pri-vatum facile elucet, nam raro ante uftionemmagneti obedit, nec fub folutione aeremgenerat inflammabilem , adhibito menftruovitriolico vel muriatico. Quum autem mi-ne ra fana in frigore porrigat lolutiones vi-refcentes, excepto menftruo nitrofo, item-que cum vitriolico falem laete viridem, hinccolligimus, inflammabilis principii defe&umnon efle majorem , quam in vitriolo martis.

P 2 C)