DE RE RUSTICA LIB. L

*5

fes , nec ali poffe, manifeftum effi Quo magis pro-digii simile eft, quod accidit, ut res corporibus no-ftris, vitaeque utilitati maxime conveniens , mini-mam usque in hoc tempus coniummationem habe-ret ; idque sperneretur genus amplificandi retinen-dique patrimonii, quod omni crimine caret. Namcetera diversa, & quali repugnantia, diffident a ju-fiitia. nili aequius exiftimannis cepiffe praedam exmilitia, quae nobis nihil fine sanguine & cladibusalienis affert. An bellum perofis, maris & negotia-tionis alea fit optabilior, ut, rupto naturae foedere,terreftre animal homo , ventorum & maris objeCiusirae , fe fluctibus audeat credere, femperque rituvolucrum, longinqui litoris, peregrinus , ignotumpererret orbem ? An foeneratio probabilior fit ,etiam,his invifa , quibus succurrere videtur? Sedre caninum quidem, ficut dixere veteres , fludiumpraeftantius , locupletiffimum quemque allatrandi,& contra innocentes , ac pro nocentibus negle-ctum a majoribus, a nobis etiam conceffum intramoenia & in ipso foro latrocinium ? An honeftiusduxerim mercenarii salutatoris mendaciffimum au-cupium circumvolitantis limina potentiorum , so-mniumque regis fui rumoribus inaugurantis ? nequeenim roganti, quid agatur intus, respondere fervidignantur. An putem fortunatius a catenato repul-sum janitore fiepe noCte fera foribus ingratis adja-cere , miferrimoque famulatu per dedecus, fafciumdecus , & imperium , profufo tamen patrimonio ,mercari? nam nec gratuitae servituti, fed donis re-penditur honor. Quae fi & ipsa, LL eorum fimilia