DE RE RUSTICA LIB. I.

47

quo non fiib clivo moliri aliquid pofiit. Nec tan-tum operis agreftis fit artifex, fed & animi, quan-tum fervile patitur ingenium , virtutibus infiru&us,ut neque remifie, neque crudeliter imperet. Sem-perque aliquos ex melioribus foveat, parcat ta-men etiam minus bonis : ita ut potius timeant ejusfeveritatem, quam crudelitatem deteftentur. Id con-tingere poterit, fi maluerit cuftodire fubjeftos , nepeccent, quam negligentia fua committere, ut pu-niat delinquentes. Nulla eft autem major vel ne-quifiimi hominis cufiodia , quam operis exattio:ut jufia reddantur, ut villicus femper fe repraefen-tet. fic enim & magifiri fingulorum officiorum fe-dulo munia fua exfequentur, & ceteri poft defati-gationem operis quieti ac fomno potius, quam de-liciis, operam dabunt. Jam illa vetera, fed optimimoris , quae nunc exoleverunt, utinam poffint ob-tineri : ne confervo miniftro quoquam , nifi in redomini, utatur ; ne cibum, nifi in confpeflu fami-liae, capiat; neve alium , quam qui ceteris praebe-tur. fic enim curabit, ut & panis diligenter confiat,& reliqua falubriter apparentur. Ne extra fines ,nifi a fe miffum , progredi finat: fed nec ipfe mit-tat, nifi magna necelutate cogente. Neve negotie-tur fibi, pecuniamque domini, aut animalibus , autrebus aliis promercalibus occupet. Haec enim nego-tiatio curam villici avocat, nec unquam patitureum cum rationibus domini paria facere ; 1 ecl ubinumeratio exigetur, rem pro nummis oftendit. Inuniverfum tamen hoc maxime obtinendum ab eoeft, ne quid fe putet scire, quod nesciat, quasrat-