4JO NATURALIS HISTORIA LIB. XXI.
sunt multa, quœ suis locis dicemus. Sed quoniam statimreprassentari aliqua in tantis insidiis oportet, mulsum vetusè meile optimo & ruta : salsamenta etiam , ii rejiciantur,sumpta crebro. Certumque est id malum per excrementaad canes etiam pervenire, iimiliterque torqueri eos. Mul-sum tamen ex eo inveteratum, innocuum esse constat : &sceminarum cutem nullo melius emendari cum costo ; su-gillata , cum aloe.
Aliud genus in eodem Ponti situ, gente Sannorum ,mellis, quod ab insania, quam gignit, maenomenon vo-cant. Id existimatur contrahi flore rhododendri, quo sca-tent sylvae. Gensque ea , cum ceram in tributa Romanispraestet, mei ( quoniam exitiale est ) non vendit. Et in Per-side, & in Mauretaniae Caesariensis Gaetulia, conterminaMassaesylis, venenati favi gignuntur : quidamque à parte rquo nihil esse fallacius potest, nisi quod livore deprehen-duntur. Quid sibi voluisse naturam iis arbitremur insidiis,Ut ab iisdem apibus, nec omnibus annis fierent, aut nontotis favis? Parum erat genuisse rem, in qua venenum fa-cillime daretur : etiamne hoc ipsa in meile tot animalibusdedit? Quid sibi voluit, nisi ut cautiorem minufque avi-dum faceret hominem ? non enim & ipsis jam apibus~cuf-pides dederat, 8c quidem venenatas ? remedio adversus has
(4) Dioscoride, ibid.
(5) Au liv. 29 , chap. 5.
( 6 ) Confirmé par Dioscoride, ibid.
(7) Dioscoride, ibid.
(8) Dioscoride, ibid.
(9) Avec du sel , selon Dioscoride,
( I o) Sur lequel , consultez Diodore
de Sicile, liv. 14, p. 260.
(11) Cela est très vraisemblable,puisque les Modernes ont vérifié quele ratafiat fait avec la fleur de laurier-rose est un poison. Au reste , Elien,Hi(î. Anìm. liv. 5, chap. 42, veutque ce soit le buis , 8c non le laurier-rose , qui donne lieu à ce miel empoi-sonné ; & son sentiment est appuyé del’Auteur du livre de Mirai, Auscult.