C. PLINII SECUNDI

»54

impa&omm ignium plagas; ideoque protinus corus-care igneas nubium rimas, Pofle & repulfu fiderumdeprefliim, qui a terra meaverit spiritum, nube co-hibitum tonare, natura flxangulante sonitum dumrixetur, edito fragore cum erumpat, ut in mem-brana spiritu intenta. Pofle & attritu, dum in prae-ceps feratur, illum, quisquis eft, spiritum accendi,Pofle & confliftu nubium elidi ut duorum lapidum,scintillantibus fulgetris. Sed haec omnia efie fortu-ita. Hinc bruta fulmina & vana, ut quae nulla ve-niant ratione naturae. His percuti montes, his ma-ria, omnefque alios irritos jactus. Illa vero fatidi-ca ex alto, ftatifque de caufis , &c ex fu is venirefjderibus.

XLIV. Simili modo ventos, vel potius flatus,pofle & ex arido flccoque anhelitu terrae gigni nonnegaverim : pofle & aquis aera exspirantibus , quineque in nebulam densetur, nec craflefcat in nu-bes : pofle.& Solis impulfu agi : quoniam ventusnon aliud intelligatur, quam fluftus aeris : pluri-bufque etiam modis. Namque & e fluminibus, acfmubus, & e mari videmus, & quidem tranquillo;& alios quos vocant Altanos, e terra consurgere.Qui quidem cum e mari redeunt, Tropaei vocan-tur : fi pergunt, Apogei.

Montium vero flexus crebrique vertices, & con-flexa cubito, aut confracta in humeros juga, con-cavi vallium flnus, fcindentes inaequalitate ideo re-sultantem aera, ( quae causa etiam voces multis inlocis reciprocas facit fine 6ne ) ventos generant.

Jam quidam & specus, qualis in Dalmatiae ora,