NATUR. HISTOR. LIB. XXXII. 131

potentia naturae atque effeftu, in remediis fpontenafcentium rerum dubitet ?

II. Quin & fine hoc exemplo per fe fatis efletex eodem mari torpedo: etiam procul, & e lon-ginquo, vel fi hafta virgave attingatur, quamvispraevalidos lacertos torpefcere , quamlibet ad cur-ium voloces alligari pedes. Quod fi necefle habe-mus fateri hoc exemplo elfe vim aliquam , quaeodore tantum &C quadam aura fui corporis affi-ciat membra, quid non de remediorum omniummomentis fperandum efi?

III. Non funt minus mira , quae de lepore mari-no traduntur. Venenum efi aliis in potu , aut incibo datus, aliis etiam vifus. Siquidem gravidae fiomnino afpexerint feminam ex eo genere dumtaxat,fiatim naufea& redundatione ftomachi vitium fa-tentur , ac deinde abortum faciunt. Remedio efimas, ob id induratus fale, ut in brachialibus ha-beant. Eadem res in mari & taftu quidem nocet.Vefcitur eo unum tantum animalium, ut non in-tereat, mullus pifcis : tenerefcit tantum, & ingra-tior , viliorque fit. Homines quibus impafius efi,pifcem olent: hoc primo argumento veneficium iddeprehenditur. Cetero moriuntur totidem diebus,quot vixerit lepus. Incertique temporis veneficiumid efle, au&or efi Licinius Macer. In India affir-mant non capi viventem : invicemque ibi homi-nem illi pro veneno efle, ac vel digito omnino inmari taftum mori. Efle autem ampliorem multo,ficut reliqua animalia.

IV. Juba in his voluminibus, quae fcripfir ad C.

I L