NATUR. HISTOR. LIB. XXXlll. jc >5

bilis. Cuneis eam ferreis aggrediuntur, & iifdemmalleis: nihilque durius putant, nifi quod interomnia auri fames duriffima elt. Peracto opere, cer-vices fornicum ab ultimo caedunt. Dat fignumruina , eamque folus intelligit in cacumine mon-tis ejus pervigil. Hic voce iftuve evocari jubetoperas, pariterque ipfe devolat. Mons fraftus ca-dit ab fefe longe, fragore qui concipi humana men-te non poffit, & flatu incredibili. Speftant vi flo-res ruinam naturae. Nec tamen adhuc aurum eft:nec fciere effe, cum fodere. Tantaque ad pericula& impendia fatis fuit caufae, fperare quod cuperent.

Alius par labor, ac vel majoris impendii, flu-mina ad lavandam hanc ruinam jugis montium du-cere obiter a centefimo plerumque lapide. Corru-gos vocant, a corrivatione, credo : nimirum &;hic labor eft. PraecepifTe libramentum oportet, utfurat is qua influat: itaque altiflimis partibus duci-tur. Convallis & intervalla fubftruftis canalibusjunguntur. Alibi rupes invise creduntur, fedemquetrabibus cavatae praebere coguntur. Is qui caedit,funibus pendet, ut procul intuentibus lpecies neferarum quidem, fed alitum fiat. Pendentes majoreexparte librant, & lineas itineri praeducunt. Itaqueinfiftentis veftigiis hominis locus non eft. Manustrahunt omne vitium in fportis. Id genus terraeurium vocant. Ergo per filices calculofve ducuntur,& urium evitant. Ad capita dejeftus in fuperciliismontium pifcinae cavantur: ducentos pedes in quafque partes, & in altitudinem denos. Emiflaria inhis quina pedum quadratorum ternum fere linquun-C. Plin. Vol. F. N